Шудаи сети нури Муҳамади ҳазор шохи ҳазор

شده‌ست نور محمد هزار شاخ هزار

Гирифта ҳар ду ҷаҳон аз канор то ба канор

گرفته هر دو جهان از کنار تا به کنار

Агар ҳиҷоби бадаради Муҳамад аз як шох

اگر حجاب بدرد محمد از یک شاخ

Ҳазор роҳибу қсиси брдрди зуннор

هزار راهب و قسیس بردرد زنار

Туро агар сар кораст , рӯзгор мабар

تو را اگر سر ِکارست، روزگار مَبَر

Шикори шӯи нафасӣ ва дамӣ бигир шикор

شکار شو نفسی و دمی بگیر شکار

Туро саодати бодо ки мо зи дасти шудем

تو را سعادت بادا که ما ز دست شدیم

зи даст рафтан ин бор нест чун ҳар бор

ز دست رفتن این بار نیست چون هر بار

Прири ёр маро гуфт кин ҷаҳон балост

پریر یار مرا گفت کاین جهان بلاست

БгФтмш ки валикин на чун ту бе зинҳор

بگفتمش که ولیکن نه چون تو بی‌زنهار

Ҷавоб дод ту борӣ чаро зании тшниъ ?

جواب داد تو باری چرا زنی تشنیع‌‌؟

Ки пот хор надид ва сарат наёфт хумор

که پات خار ندید و سرت نیافت خمار

БгФтмш ки балӣ лек ҳам мгири маро

بگفتمش که بلی لیک هم مگیر مرا

Нёҳтӣ ки кунам вифқи навҳаи ағёр

نیاحتی که کنم وفق نوحه اغیار

Чу мирхўони туами турши бунааму ширин

چو میرخوان توام ترش بنهم و شیرین

Ки ҳар касе бихӯрад бои худ з хон кбор

که هر کسی بخورد بای خود ز خوان کبار

Ба сӯзанӣ ки даҳон ҳо бадухт дар рамазон

به سوزنی که دهان‌ها بدوخت در رمضان

Биё бидӯз даҳонам ки сайрам аз гуфтор

بیا بدوز دهانم که سیرم از گفتار

Вале чу ҷумлаи даҳонам , кадомро дузӣ ?

ولی چو جمله دهانم، کدام را دوزی‌‌؟

Ним чу сӯзани кӯро буд яке сӯфор

نیم چو سوزن کو را بود یکی سوفار

Хиёри уммати муҳтоҷ шамс табризанд

خیار امت محتاج شمس تبریزند

Шикофти харбузаи зини ғам чаҳ ҷои хайру хиёр

شکافت خربزه زین غم چه جای خیر و خیار