Мҷўии шодӣ чун дар ғамаст майл нигор
مجوی شادی چون در غمست میل نگار
Ки дар ду панҷаи ширии ту эй азизи шикор
که در دو پنجه شیری تو ای عزیز شکار
Агар чаҳ дилбари резади гулоба бар сари ту
اگر چه دلبر ریزد گلابه بر سر تو
Қабул кун ту мари онро ба ҷои машки ттор
قبول کن تو مر آن را به جای مشک تتار
Даруни ту чу яке душманӣаст пинҳонӣ
درون تو چو یکی دشمنیست پنهانی
Биҷуз ҷафо набӯд ҳеҷ дафъи он сгсор
بجز جفا نبود هیچ دفع آن سگسار
Касе ки бар нмдӣ чӯб зад на бар нмдст
کسی که بر نمدی چوب زد نه بر نمدست
Вале ғарази ҳама то он бурун шавад зи ғубор
ولی غرض همه تا آن برون شود ز غبار
Ғборҳости даруни ту аз ҳиҷоби манӣ
غبارهاست درون تو از حجاب منی
Ҳаме бурун нашавад он ғубор аз як бор
همیبرون نشود آن غبار از یک بار
Ба ҳар ҷафо ва ба ҳар захми андаки андаки он
به هر جفا و به هر زخم اندک اندک آن
Равад зи чеҳраи дили гуҳ ба хобу гуҳи бедор
رود ز چهره دل گه به خواب و گه بیدار
Агар ба хоби гурезӣ ба хоби дарбайниӣ
اگر به خواب گریزی به خواب دربینی
Ҷафои ёру сиқтҳои он нкўкрдор
جفای یار و سقطهای آن نکوکردار
Тароши чӯб на баҳр ҳалокат чӯбаст
تراش چوب نه بهر هلاکت چوبست
Барои маслиҳатии рост дар дили наҷҷор
برای مصلحتی راست در دل نجار
Аз ин сабаби ҳамаи шари тариқ ҳақ хайраст
از این سبب همه شر طریق حق خیرست
Ки оқибат бинмоед сафоаши охири кор
که عاقبت بنماید صفاش آخر کار
Нигар ба пӯст ки даббоғ дар палидӣ ҳо
نگر به پوست که دباغ در پلیدیها
Ҳаме бимолад онро ҳазор бори ҳазор
همیبمالد آن را هزار بار هزار
Ки то бурун равад аз пӯсти иллати пинҳон
که تا برون رود از پوست علت پنهان
Агар чаҳ пӯст надонад зи андак ва бисёр
اگر چه پوست نداند ز اندک و بسیار
Ту шамси муфаххари табризи чораҳо дорӣ
تو شمس مفخر تبریز چارهها داری
Шитоб кун ки туро қудратӣаст дар асрор
شتاب کن که تو را قدرتیست در اسرار