Дарахт агар мутаҳаррики бадӣ ба по ва ба пар

درخت اگر متحرک بدی به پا و به پر

На ранҷ арра кашидӣ на захмаҳои табар

نه رنج اره کشیدی نه زخمه‌های تبر

Вар офтоб нарафтӣ ба пару пои ҳамаи шаб

ور آفتاب نرفتی به پر و پا همه شب

Ҷаҳон чигуна мунаввар шудӣ бгоҳ саҳар

جهان چگونه منور شدی بگاه سحر

Вари об талх нарафтӣ зи баҳри сӯии уфуқ

ور آب تلخ نرفتی ز بحر سوی افق

Куҷои ҳаёт гулистон шудӣ ба сайлу мтр

کجا حیات گلستان شدی به سیل و مطر

Чу қатра аз ватан хеш рафт ва бозомад

چو قطره از وطن خویش رفت و بازآمد

Мусодифи садаф ӯ гашт ва шуд яке гавҳар

مصادف صدف او گشت و شد یکی گوهر

На Юсуфӣ ба сафар рафт аз падари гирён

نه یوسفی به سفر رفت از پدر گریان

На дар сафар ба саодат раседу малику зафар

نه در سفر به سعادت رسید و ملک و ظفر

На Мустафо ба сафар рафт ҷониби Ясриб

نه مصطفی به سفر رفت جانب یثرب

БёФти салтанату гашти шоҳи сад кишвар

بیافت سلطنت و گشت شاه صد کشور

Вагар ту пои надорӣ сафар гузин дар хеш

وگر تو پای نداری سفر گزین در خویش

Чу кони лаъли пазирои шӯ аз шуъоъи асар

چو کان لعل پذیرا شو از شعاع اثر

зи хештан сафарӣ кун ба хеш эй хоҷа

ز خویشتن سفری کن به خویش ای خواجه

Ки аз чунин сафарии гашти хоки маъдани зар

که از چنین سفری گشت خاک معدن زر

зи талхӣу туршии рӯ ба сӯии ширинӣ

ز تلخی و ترشی رو به سوی شیرینی

Чунонк раст зи талхии ҳазор гӯнаи самар

چنانک رست ز تلخی هزار گونه ثمر

зи шамси муфаххари табризи ҷӯии ширинӣ

ز شمس مفخر تبریز جوی شیرینی

Аз онк ҳар самар аз нур шамс ёбад фар

از آنک هر ثمر از نور شمس یابد فر