Фиғони фиғон ки бибаст оннигор бори сафар

فغان فغان که ببست آن نگار بار سفر

Фиғон ки бандаи мар ӯро набӯд ёри сафар

فغان که بنده مر او را نبود یار سفر

Фиғон ки кор сафар нест сухраи дастам

فغان که کار سفر نیست سخره دستم

Ки то зи ҳам бадарами ҷумлаи пуду тори сафар

که تا ز هم بدرم جمله پود و تار سفر

Валек толеъи хуршеду ма сафар бошад

ولیک طالع خورشید و مه سفر باشد

Ки тоз гардишашон соя шуд савори сафар

که تاز گردششان سایه شد سوار سفر

Сафар биёмад вазони ҳиҷри узрҳо май хост

سفر بیامد وزان هجر عذرها می‌خواست

Бидон забон ки шуд ин бандаи шармсори сафар

بدان زبان که شد این بنده شرمسار سفر

БгФтмш ки зи рӯбоҳ шонагӣ бигузар

بگفتمش که ز روباه شانگی بگذر

Ки шер кард шикорам ба марғзори сафар

که شیر کرد شکارم به مرغزار سفر

Марост ҷони мусофир чу об ва ман чун ҷӯй

مراست جان مسافر چو آب و من چون جوی

Равонаи ҷониби дарё ки шуд мадори сафар

روانه جانب دریا که شد مدار سفر

Дӯд ба лаби лаби ин ҷӯй то лаби дарё

دود به لب لب این جوی تا لب دریا

Дилӣ ки хаст дар ин роҳҳо зи хори сафар

دلی که خست در این راه‌ها ز خار سفر

Ба рӯй оина бингар ки аз сафар омад

به روی آینه بنگر که از سفر آمد

Сафои нигари ту ба рӯйиш аз он ғубори сафар

صفا نگر تو به رویش از آن غبار سفر

Сафари сафар чу чунон ёри ғор дар сафараст

سفر سفر چو چنان یار غار در سفرست

Ту бахти бахти сафари дону кори кори сафар

تو بخت بخت سفر دان و کار کار سفر

Ҳамеша чашми гушойам чу ғунча бар сари роҳ

همیشه چشم گشایم چو غنچه بر سر راه

Чу сарв рӯҳ равонаст дар баҳори сафар

چو سرو روح روانست در بهار سفر

Чу шамси муфаххари табриз дар сафар афтод

چو شمس مفخر تبریز در سفر افتاد

Чаҳ мамлакат ки бгстрд дар даввори сафар

چه مملکت که بگسترد در دوار سفر

Хониш
ғзл шморҳ 1149 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 1149 — фотмҳ зндӣ