Қадаҳи шикаст ва шаробам намонад ва ман махмур
قدح شکست و شرابم نماند و من مخمور
Хароби кори марои шамс дайн кунад маъмур
خراب کار مرا شمس دین کند معمور
Хдиўи олами бениши чароғи олами кашф
خدیو عالم بینش چراغ عالم کشف
Ки рӯҳҳоаш ба ҷон саҷда мекунанд аз давр
که روحهاش به جان سجده میکنند از دور
Ки то зи баҳр таҳайюр баровард дасташ
که تا ز بحر تحیر برآورد دستش
Ҳазор ҷону равонҳои ғарқаи мғмўр
هزار جان و روانهای غرقه مغمور
Гар осмону замин пар шавад зи зулмати куфр
گر آسمان و زمین پر شود ز ظلمت کفر
Чу ӯ битобад партав бигирад он ҳамаи нур
چو او بتابد، پرتو بگیرد آن همه نور
Аз он сафо ки млоик аз ӯ ҳаме ёбанд
از آن صفا که ملایک از او همی یابند
Агар расад ба шаётин шаванд ҳар як ҳур
اگر رسد به شیاطین شوند هر یک حور
Вагар набошад он нури девро рӯзӣ
وگر نباشد آن نور دیو را روزی
Ба пардаҳои карами девро кунад мастур
به پردههای کرم دیو را کند مستور
Ба рӯзи идии кӯи бахш кардани оғозад
به روز عیدی کو بخش کردن آغازد
Ба ҳар сӯйаст арӯсӣ ба ҳар навоҳии сур
به هر سویست عروسی به هر نواحی سور
зи сӯии табризи он офтоби дртобд
ز سوی تبریز آن آفتاب درتابد
Шаванд зиндаи зроири мисоли нафхаи сувар
شوند زنده ذرایر مثال نفخه صور
Аё сабо ба худо ва ба ҳақи нону намак
ایا صبا به خدا و به حق نان و نمک
Ки ҳар саҳари ман ва ту гаштаем аз ӯ масрур
که هر سحر من و تو گشتهایم از او مسرور
Ки чун рисӣ ба ниҳояти карони олами ғайб
که چون رسی به نهایت کران عالم غیب
Аз он гузар кун ва коҳил мабош чун ранҷур
از آن گذر کن و کاهل مباش چون رنجور
Аз он парӣ ки аз ӯ ёфтӣ бикун парвоз
از آن پری که از او یافتی بکن پرواز
Ҳазорсолаи раҳи андар парт набошад давр
هزار ساله ره اندر پرت نباشد دور
Биппар чу хаста шавад он парт суҷудӣ кун
بپر چو خسته شود آن پرت سجودی کن
Барои ҳоли ман хастаи ҷону дили маҳҷӯр
برای حال من خسته جان و دل مهجور
Ба об чашм бигӯяш ки аз замони фироқ
به آب چشم بگویش که از زمان فراق
Шудаст рӯзи сиёҳ ва шудаст мӯи кофур
شدست روز سیاه و شدست مو کافور
Ту он касе ки ҳамаи муҷримони олам ро
تو آن کسی که همه مجرمان عالم را
Ба баҳри раҳмати ғўтӣ диҳӣ кунӣ мғФўр
به بحر رحمت غوطی دهی کنی مغفور
Чу чашми бино дар ҷони ту ҳаме нарасад
چو چشم بینا در جان تو همینرسد
Касе ки чашм надорад яқин буд маъзӯр
کسی که چشم ندارد یقین بود معذور
Чунон бикун ту ба лоба ки хоки поиш ро
چنان بکن تو به لابه که خاک پایش را
Бидида оре кин дард мешавад носур
بدیده آری کاین درد میشود ناسور
Вазин сафар ба саодати сабо чу бозоиӣ
وزین سفر به سعادت صبا چو بازآیی
ДроФкнӣ ба вуҷӯду адами шарору шарӯр
درافکنی به وجود و عدم شرار و شرور
Чу серумааш ба ман ореи ҳазор раҳмати нав
چو سرمهاش به من آری هزار رحمت نو
Ба ҷонати бодо то қарнҳои номаҳсӯр
به جانت بادا تا قرنهای نامحصور