Гар ту хоҳии ватани пар аз дилдор

گر تو خواهی وطن پر از دلدار

Хонаро рӯ тиҳӣ кун аз ағёр

خانه را رو تهی کن از اغیار

Вари ту хоҳии самоъро гиро

ور تو خواهی سماع را گیرا

Даври дораши зи дидаи инкор

دور دارش ز دیده انکار

Ҳар ки ӯро самоъ маст накард

هر که او را سماع مست نکرد

Мункираши дон агар чаҳ кард иқрор

منکرش دان اگر چه کرد اقرار

Ҳар ки иқрор карду бодаи шинохт

هر که اقرار کرد و باده شناخت

Оқилаши ном на магӯ хумор

عاقلش نام نه مگو خمار

Ба баҳона ба раҳ кун онҳо ро

به بهانه به ره کن آن‌ها را

То шӯй аз самоъи бархӯрдор

تا شوی از سماع برخوردار

Вази миёни хешро бурун кун тез

وز میان خویش را برون کن تیز

То бигирӣ ту хешро ба канор

تا بگیری تو خویش را به کنار

Сояи ёр ба ки зикри худоӣ

سایه یار به که ذکر خدای

Ин чунин гуфтаст садри кбор

اینچنین گفته‌ست صدر کبار

То нагӯйӣ ки гули ҳам аз хораст

تا نگویی که گل هم از خارست

Зонк ҳар хор гул наёрад бор

زانک هر خار گل نیارد بار

Хори бегонаро зи дили бркн

خار بیگانه را ز دل برکن

Хори гулро ба ҷону дил май дор

خار گل را به جان و دل می‌دار

Мӯсои андари дарахт оташ дид

موسی اندر درخت آتش دید

Сабзтар мешуд он дарахт аз нор

سبزتر می‌شد آن درخت از نار

Шаҳвату ҳирси марди соҳиби дил

شهوت و حرص مرد صاحب دل

Ҳамчунин дон ва ҳамчунин пиндор

همچنین دان و همچنین پندار

Сӯрат шаҳватаст лекин ҳаст

صورت شهوتست لیکن هست

Ҳамчуи нори халили пуранвор

همچو نار خلیل پرانوار

Шамси табризро башари бенанд

شمس تبریز را بشر بینند

Чун гушойанд дидаҳо куффор

چون گشایند دیده‌ها کفار