Чанд аз ин роҳи нави рӯзгор

چند از این راه نو روزگار

Пардаи он ёр қадӣмӣ биор

پرده آن یار قدیمی بیار

Оташ фиръавн бикаш зи оби баҳр

آتش فرعون بکش ز آب بحر

МФрши намруд ба оташ сипор

مفرش نمرود به آتش سپار

Чархи фалакро ба худои мгир

چرخ فلک را به خدایی مگیر

Анҷуму маро мшноси ихтиёр

انجم و مه را مشناس اختیار

Шамсу шмўсӣ ки срохр шудаи сет

شمس و شموسی که سرآخر شده‌ست

Чун хар лангаст дар он мастдор

چون خر لنگست در آن مستدار

Бод чу рокъ шуд ва худро шинохт

باد چو راکع شد و خود را شناخت

Нест дар охир чу хасон бе мадор

نیست در آخر چو خسان بی‌مدار

Чашм дар он боди ниҳодаи сети хас

چشم در آن باد نهاده‌ست خس

Ков кашадаш ҷониб ҳар дашту ғор

کاو کشدش جانب هر دشت و غار

Хира дар он об бимонада сети санг

خیره در آن آب بمانده‌ست سنگ

Кӯш бғлтонд дар сайли бор

کوش بغلطاند در سیل بار

Гар бад ва некем , ту аз мо мгир

گر بد و نیکیم، تو از ما مگیر

Мо ҳама чангему дили мо чу тор

ما همه چنگیم و دل ما چو تار

Гоҳи яке нағма итар май навоз

گاه یکی نغمه‌ی تَر می‌نواز

Гоҳи з тар бигузару рӯи хушки ор

گاه ز تر بگذر و رو خشک آر

Гар нанавозӣ дили ин чанг ро

گر ننوازی دل این چنگ را

Бас буд инаш ки наҳй барканор

بس بود اینش که نهی برکنار

Нури алии нур чу бинавозяш

نور علی نور چو بنوازیش

Бодаи хушу хосса ба фасли баҳор

باده خوش و خاصه به فصل بهار

Дар каф ишқаст маҳори ҳама

در کف عشقست مهار همه

Уштур мастем дар ин зери бор

اشتر مستیم در این زیر بار

Гоҳ чу ширӣ мтмсл шавад

گاه چو شیری متمثل شود

То брмди халқ аз ӯ чун шикор

تا برمد خلق از او چون شکار

Гоҳ чу обӣ муташаккил шавад

گاه چو آبی متشکل شود

Халқ равад ташнаи бадв ҷон сипор

خلق رود تشنه بدو جان‌سپار