Ҷоءи алрбиъу албтри золи алштоءу алхтр

جاء الربیع و البطر زال الشتاء و الخطر

Ман фазли раби ъндаҳи кули алхтоёи тғтФр

من فضل رب عنده کل الخطایا تغتفر

Омад турши рӯе дигар ё змҳрирст ӯ магар

آمد ترش رویی دگر یا زمهریرست او مگر

Брризи ҷомӣ бар сараш эй соқӣ ҳамчун шукр

برریز جامی بر سرش ای ساقی همچون شکر

Аўҳии аликми рбкми анои ғФрнои знбкм

اوحی الیکم ربکم انا غفرنا ذنبکم

Ва арзўои бмои иқзии лаками ани алрзои хайри уссайр

و ارضوا بما یقضی لکم ان الرضا خیر السیر

ё май диҳиш аз булбула ё худ ба роҳаш кун ҳилла

یا می دهش از بلبله یا خود به راهش کن هله

Зеро миёни глрхон хуш нест ъФрит эй писар

زیرا میان گلرخان خوش نیست عفریت ای پسر

Ва қойили иқўли лии анои ълмнои барра

و قایل یقول لی انا علمنا بره

Фоҳки лдинои сираи лои тштғли Фимои аштҳр

فاحک لدینا سره لا تشتغل فیما اشتهر

Дарда май биғомбрӣ то хар намонад дар харӣ

درده می بیغامبری تا خر نماند در خری

Харро бирӯяд дар замон аз бодаи исои ду пар

خر را بروید در زمان از باده عیسی دو پر

Алсри Фик ё Фтии лои тлтмси Фимои ?утӣ

السر فیک یا فتی لا تلتمس فیما اتی

Ман лӣси сари ъндаҳи лами интФъи ммои зуҳр

من لیس سر عنده لم ینتفع مما ظهر

Дар маҷлиси мисатони дили ҳушёр агар ояд мҳл

در مجلس مستان دل هشیار اگر آید مهل

Доне ки мисатонро буд дар ҳоли мастии хайру шар

دانی که مستان را بود در حال مستی خیر و شر

Анзри илои аҳли алрдӣ кам ъоинўои нури алҳдӣ

انظر الی اهل الردی کم عاینوا نور الهدی

Лами тртФъи асторҳми ман баъди мо аншқи алқмр

لم ترتفع استارهم من بعد ما انشق القمر

эй посбон бар дар нишин дар маҷлиси мо раҳи мада

ای پاسبان بر در نشین در مجلس ما ره مده

Ҷузи ошиқии оташ дилӣ кед аз ӯ буии ҷигар

جز عاشقی آتش دلی کید از او بوی جگر

ё рбнои раби алмнни ани анати лами тараҳҳуми Фмн

یا ربنا رب المنن ان انت لم ترحم فمن

Мнки алҳдии мнки алрдии мо ғайри зои алои ғрр

منک الهدی منک الردی ما غیر ذا الا غرر

Ҷузи ошиқӣ ошиқ кунӣ мастии латифии равшанӣ

جز عاشقی عاشق کنی مستی لطیفی روشنی

Нашносад аз мастии худ ӯ срклаҳро аз камар

نشناسد از مستی خود او سرکله را از کمر

ё шавқи ин алъоФиаҳ кӣ азтФри болқоФиаҳ

یا شوق این العافیه کی اضطفر بالقافیه

Ъндии сифоти софӣаи фии ҷанбҳо нутқии кидир

عندی صفات صافیه فی جنبها نطقی کدر

Гар дасти хоҳии по наад вари пои хоҳии сар наад

گر دست خواهی پا نهد ور پای خواهی سر نهد

Вари бели хоҳии орият бар ҷои бели оради табар

ور بیل خواهی عاریت بر جای بیل آرد تبر

Ани кони нутқии мударрисии қади зилли ишқии мхрсӣ

ان کان نطقی مدرسی قد ظل عشقی مخرسی

Ва алъшқи қарни ғолиби Финоу султони алзФр

و العشق قرن غالب فینا و سلطان الظفر

эй хоҷаи ман оғиштаам бешарм ва бедил гашта ам

ای خواجه من آغشته‌ام بی‌شرم و بی‌دل گشته‌ام

Аспр саломат нестам дар пеши теғам чун сипар

اسپر سلامت نیستم در پیش تیغم چون سپر

Сари ктими лафза сайф ҳисем лаҳза

سر کتیم لفظه سیف حسیم لحظه

Шамси алзҳии лои тхтФии алои бсҳори саҳар

شمس الضحی لا تختفی الا بسحار سحر

Хоҳам яке гӯяндае мастии харобии зинда Эй

خواهم یکی گوینده‌ای مستی خرابی زنده‌ای

Котш ба хоб андарзанд вена парда гуяд то саҳар

کآتش به خواب اندرزند وین پرده گوید تا سحر

ё соҳроءи абсорнои болуғати фии асҳорно

یا ساحراء ابصارنا بالغت فی اسحارنا

ФорФқи баннои аўдорнои анои ҳбснои фии алсФр

فارفق بنا اودارنا انا حبسنا فی السفر

Андари тани мангар раҳгии ҳушёри ёбии брдрш

اندر تن من گر رگی هشیار یابی بردرش

Чун шергир ӯ нашуд ӯро дар ин раҳи саги шимур

چون شیرگیر او نشد او را در این ره سگ شمر

ё қавми Мӯсои аннои фии алтиаҳи тҳнои мслкм

یا قوم موسی اننا فی التیه تهنا مثلکم

Киеви аҳтдитми Фохбрўои лои тктмўои ънои алхбр

کیف اهتدیتم فاخبروا لا تکتموا عنا الخبر

Онҳо харобу масту хуши венаҳо ғуломи панҷ ва шаш

آن‌ها خراب و مست و خوش وین‌ها غلام پنج و شش

Онҳо ҷудои венаҳо ҷудои онҳо дигар венаҳо дигар

آن‌ها جدا وین‌ها جدا آن‌ها دگر وین‌ها دگر

Ани ъўқўои трҳолнои Фолмну алслўии лно

ان عوقوا ترحالنا فالمن و السلوی لنا

Аслаҳати рабии болнои тоби алсФри тоби алҳзр

اصلحت ربی بالنا طاب السفر طاب الحضر

Гуфтани ҳама ҷанг оварад дар буи ва дар ранг оварад

گفتن همه جنگ آورد در بوی و در رنگ آورد

Чун рофизии ҷанги афканд ҳар дами алиро бо умр

چون رافضی جنگ افکند هر دم علی را با عمر

Аскту лои такассури ахии ани тлти такассури тртхӣ

اسکت و لا تکثر اخی ان طلت تکثر ترتخی

Олҳили фии риҳи алҳўии ФоҳФзаҳ куллан лои визр

الحیل فی ریح الهوی فاحفظه کلا لا وزر

Хомаш кун ва кӯтоҳ кун назораи он моҳ кун

خامش کن و کوتاه کن نظاره آن ماه کن

Он ма ки чун бар моҳ зад аз нураши аншқи алқмр

آن مه که چون بر ماه زد از نورش انشق القمر

Ани алҳўии қади ғрнои ман баъди мо қади срно

ان الهوی قد غرنا من بعد ما قد سرنا

ФокшФ ба лутфи зрнои қол алнабӣ лои зарар

فاکشف به لطف ضرنا قال النبی لا ضرر

эй мейри ма рӯпӯш кун эй ҷони ошиқ ҷӯш кун

ای میر مه روپوش کن ای جان عاشق جوش کن

Моро чу худ беҳуш кун бе ҳуши хуш дар мо нигар

ما را چو خود بی‌هوش کن بی‌هوش خوش در ما نگر

Қолўои ндбр шأнкм нафатҳ лаками озонкм

قالوا ندبر شأنکم نفتح لکم آذانکم

Нарафъ лаками арконкми антми масобиҳи албшр

نرفع لکم ارکانکم انتم مصابیح البشر

зи андозаи берун хӯрдаам кондозаҳро гум карда ам

ز اندازه بیرون خورده‌ام کاندازه را گم کرده‌ام

Шдўои ядии шдўои Фмии ҳозои дўоءи ман скр

شدوا یدی شدوا فمی هذا دواء من سکر

Ҳокми мъориҷи аллқои фӣҳо тдориҷи албқо

هاکم معاریج اللقا فیها تداریج البقا

Анъм ба ман мстқии акрам ба ман мустақар

انعم به من مستقی اکرم به من مستقر

Ҳин неши моро нӯш кун афғони моро гӯш кун

هین نیش ما را نوش کن افغان ما را گوش کن

Моро чу худ беҳуш кун бе ҳуши сӯии мо нигар

ما را چو خود بی‌هوش کن بی‌هوش سوی ما نگر

Алъиши ҳқои ъишкму аламути ҳқои мўткм

العیش حقا عیشکم و الموت حقا موتکم

Ва аддӣну алднёи лаками ҳозои ҷзоءи ман шукр

و الدین و الدنیا لکم هذا جزاء من شکر