Барои ошиқ ва дуздаст шаби фароху дароз

برای عاشق و دزدست شب فراخ و دراز

?ҳуллои биёи шаби лўлӣу кор ҳар ду бисоз

هلا بیا شب لولی و کار هر دو بساز

Ман аз хазинаи султони ақиқ ва дар дуздам

من از خزینه سلطان عقیق و در دزدم

Ним хасис ки дуздами қумошаи бзоз

نیم خسیس که دزدم قماشه بزاز

Даруни пардаи шабҳо латифи дздоннд

درون پرده شب‌ها لطیف دزدانند

Ки раҳ баранд ба ҳиялат ба боми хонаи роз

که ره برند به حیلت به بام خانه راز

Тамаъ надорам аз шаб рӯйу айёрӣ

طمع ندارم از شب روی و عیاری

Биҷузи хазинаи шоҳу ақиқи он шаҳи ноз

بجز خزینه شاه و عقیق آن شه ناز

Рухӣ ки аз кар ва фарш намонад шаб ба ҷаҳон

رخی که از کر و فرش نماند شب به جهان

Зиҳии чароғ ки хуршеди сӯзӣу маи соз

زهی چراغ که خورشید سوزی و مه ساز

Раво шавад ҳамаи ҳоҷоти халқ дар шаби қадар

روا شود همه حاجات خلق در شب قدر

Ки қадар аз чу ту бадарии бёФти он эъзоз

که قدر از چو تو بدری بیافت آن اعزاز

Ҳамаи тӯйу варои ҳама дигар чаҳ буд

همه توی و ورای همه دگر چه بود

Ки то хаёли даройад касе туро анбоз

که تا خیال درآید کسی تو را انباز

?ҳулло гузар кун аз ин паҳни гӯш ҳо бигушо

هلا گذر کن از این پهن گوش‌ها بگشا

Ки ман ҳикояти нодир ҳама кунам оғоз

که من حکایت نادر همه کنم آغاز

Масеҳро чу надидӣ фусун ӯ бишинав

مسیح را چو ندیدی فسون او بشنو

Биппар чу бози сифедӣ ба сӯии таблаки боз

بپر چو باز سفیدی به سوی طبلک باز

Чу нақдаи зари сурхии ту меҳр шаҳ бипазир

چو نقده زر سرخی تو مهر شه بپذیر

Агар на ту зар сурхӣ чарост чандини газ

اگر نه تو زر سرخی چراست چندین گاز

Ту он замон ки шудӣ ганҷ ин надонистӣ

تو آن زمان که شدی گنج این ندانستی

Ки ҳар куҷо ки буд ганҷ сар кунад ғаммоз

که هر کجا که بود گنج سر کند غماز

Биор ганҷ ва макун ҳила ки нахоҳӣ раст

بیار گنج و مکن حیله که نخواهی رست

Ба туфи туф ва ба мусаллоу зикру зуҳду намоз

به تف تف و به مصلا و ذکر و زهد و نماز

Бдздӣ ва биншинӣ ба гӯшаи масҷид

بدزدی و بنشینی به گوشه مسجد

Ки ман ҷунайди замонами абоизиди ниёз

که من جنید زمانم ابایزید نیاز

Қумоши боздиҳи он гоҳи зуҳд худ ме кун

قماش بازده آن گاه زهد خود می‌کن

Макун баҳонаи заъфу Фрўмкши овоз

مکن بهانه ضعف و فرومکش آواز

Хамӯш кун зи баҳона ки ҳубае нхрнд

خموش کن ز بهانه که حبه‌ای نخرند

Дар ин мақоми зи тазвиру ҳилаи танноз

در این مقام ز تزویر و حیله طناز

Бигир домани иқболи шамси табризӣ

بگیر دامن اقبال شمس تبریزی

Ки то камол ту ёбад зи остинаши тароз

که تا کمال تو یابد ز آستینش طراز

Хониш
ғзл шморҳ 1201 — ъндлӣб