Ба офтоб шаҳам гуфт ҳин макун ин ноз

به آفتاب شهم گفت هین مکن این ناز

Кигар ту рӯй бапушӣ кунем мо рӯи боз

که گر تو روی بپوشی کنیم ما رو باز

Дамӣ ки шаъшааи ин ҷамоли дртобд

دمی که شعشعه این جمال درتابد

Сад офтоб шавад он замони сиёҳу муҷоз

صد آفتاب شود آن زمان سیاه و مجاز

Касе шавад ба ту ғарра ки рӯй дӯст надид

کسی شود به تو غره که روی دوست ندید

Касе ки дид маро кӣ кунад туро эъзоз

کسی که دید مرا کی کند تو را اعزاز

з гозрон магрез ва ба зери абри Марв

ز گازران مگریز و به زیر ابر مرو

Ки абрро ва туро ман дароварам ба ниёз

که ابر را و تو را من درآورم به نیاز

Агар чаҳ ҷону ҷаҳонии хуш ба туаст ҷаҳон

اگر چه جان و جهانی خوش به توست جهان

Нигуни шӯй чу рухам дилбарӣ кунад оғоз

نگون شوی چو رخم دلبری کند آغاز

Маро ҳазор ҷаҳонаст пари зи нуру Наим

مرا هزار جهانست پر ز نور و نعیم

Чаҳ ноз мерасадат бо ман эй камӣни хбоз

چه ناز می‌رسدت با من ای کمین خباز

Ибодро бурҳонами зи нон ва аз нонбо

عباد را برهانم ز نان و از نانبا

Ҳаёт ман бидиҳадашон ҳаёту умри дароз

حیات من بدهدشان حیات و عمر دراز

з офтоб гузаштем хез эй ноҳид

ز آفتاب گذشتیم خیز ای ناهید

Биор бодау нақлу набот ва не бинавоз

بیار باده و نقل و نبات و نی بنواز

Замона бо ту насозад ту созўорш кун

زمانه با تو نسازد تو سازوارش کن

Ба чанги мо даҳ сғроқу чангро даҳ соз

به چنگ ما ده سغراق و چنگ را ده ساز

Наботу ҷомиду ҳайвони ҳамаи зи ту мустанад

نبات و جامد و حیوان همه ز تو مستند

Дамии бад-ӣни ду се махмур бе навои пардоз

دمی بدین دو سه مخمور بی‌نوا پرداز

Ҳаёт бо ту хушасту мамот бо ту хушаст

حیات با تو خوشست و ممات با تو خوشست

Гуҳем ҳамчуи шукри бФсрони гуҳии бгдоз

گهیم همچو شکر بفسران گهی بگداز

Чу моҳи ҳамраҳ ман шуд сафари марои ҳзрст

چو ماه همره من شد سفر مرا حضرست

Ба зери соя ӯ май рӯми нишебу фароз

به زیر سایه او می‌روم نشیب و فراز

зи осмони шинавами ман ки оқибати Маҳмӯд

ز آسمان شنوم من که عاقبت محمود

Хамӯш бош ки Маҳмӯди гашти кори Аёз

خموش باش که محمود گشت کار ایاز