эй рўтрш ба пешам бад гуфтае марои пас
ای روترش به پیشم بد گفتهای مرا پس
Мурдор буи дорад доими даҳони каркас
مردار بوی دارد دایم دهان کرکس
Он гуфта палидат дар рӯй шиддати падедат
آن گفته پلیدت در روی شدت پدیدت
Пайдо буд хабисӣ дар рӯйу ранги нокас
پیدا بود خبیثی در روی و رنگ ناکس
Мо рости ёру дилбари ту маргу ҷск май хур
ما راست یار و دلبر تو مرگ و جسک میخور
Ҳин каз даҳон ҳар саг дарё нашуд мнҷс
هین کز دهان هر سگ دریا نشد منجس
Байти алқудс агар шуд зи афранги пар аз хӯкон
بیت القدس اگر شد ز افرنگ پر از خوکان
Бадном кӣ шуд охири он масҷиди муқаддас
بدنام کی شد آخر آن مسجد مقدس
Ин рӯй оинаи сети ин Юсуф дар ӯ битобад
این روی آینهست این یوسف در او بتابد
Бегона пушт бошад ҳар чанд шуд муқарнас
بیگانه پشت باشد هر چند شد مقرنس
Хафоаш агар сголди хуршед ғам надорад
خفاش اگر سگالد خورشید غم ندارد
Хуршедро чаҳ нуқсонгар соя шуд мнкс
خورشید را چه نقصان گر سایه شد منکس
Заҳҳок буд исои аббос буд яҳё
ضحاک بود عیسی عباس بود یحیی
Ин зи эътимоди хандони вази хавфи он мъбс
این ز اعتماد خندان وز خوف آن معبس
Гуфтанд аз ин ду ё раби пеш ту кист беҳтар
گفتند از این دو یا رب پیش تو کیست بهتر
Зин ҳар ду чист беҳтар дар мнҳҷи муассис
زین هر دو چیست بهتر در منهج مؤسس
Ҳақ гуфт афзал онаст каши занн ба ман накӯтар
حق گفت افضل آنست کش ظن به من نکوتر
Ки ҳасани занни муҷрими нгзордши мднс
که حسن ظن مجرم نگذاردش مدنس
Ту худ абуси гинӣ на аз хавфу тамаъи динӣ
تو خود عبوس گینی نه از خوف و طمع دینی
Аз рашки заъфаронӣ ё аз шамотати атлас
از رشک زعفرانی یا از شماتت اطلس
Ин ду ба кор ноед ҷуз нораво нишоед
این دو به کار ناید جز ناروا نشاید
эй вои он ки дар вай бошад ҳасади мғрс
ای وای آن که در وی باشد حسد مغرس
Воҳли зи даст ӯро таббат басаст ӯ ро
واهل ز دست او را تبت بس است او را
Ҳар кӯи адуӣ ма шуд зулмоти мари варои бас
هر کو عدوی مه شد ظلمات مر ورا بس
Аъдоати оФтобо май дони яқини хФошнд
اعدات آفتابا میدان یقین خفاشند
Ҳам нанги ҷумлаи мурғони ҳам ҳабси лайли ъсъс
هم ننگ جمله مرغان هم حبس لیل عسعس
Абтар буд адуаш ваон мансабаш намонад
ابتر بود عدوش وان منصبش نماند
Дар дида кӣ бимонадгар дрФтд дар ӯ хас
در دیده کی بماند گر درفتد در او خس