эй масти моҳ рӯй ту астораҳу гардуни хуш
ای مستِ ماهِ رویِ تو استاره و گردونِ خوش
Рӯяти хушу мӯяти хуш ва он дигарати беруни хуш
رویت خوش و مویت خوش و آن دیگرت بیرونِ خوش
Ҳаргизи надидаи сети осмони ҳаргизи набӯда дар ҷаҳон
هرگز ندیدهست آسمان هرگز نبوده در جهان
Монанди ту Лайлии ҷон монанди ман маҷнӯни хуш
مانند تو لیلیِ جان مانند من مجنونِ خوش
Бовар кунад худ оқилӣ дар зулмати обу гулӣ ?
باور کند خود عاقلی در ظلمت آب و گلی؟
Монанди ту Мӯсои дилӣ монанди ман ҳорӯни хуш ?
مانند تو موسی دلی مانند من هارونِ خوش؟
эй қутби ин ҳафт Асияи ҳам кони зари ҳам кимиё
ای قطبِ این هفت آسیا هم کانِ زر هم کیمیا
эй исои даврони биё бар мо бихон афсуни хуш
ای عیسی دوران بیا بر ما بخوان افسونِ خوش
Чун гавҳарӣ носуфтаам фориғи зи хом ва пухта ам
چون گوهری ناسفتهام فارغ ز خام و پختهام
Дар сояи ?ути хуш хуфтаам сармаст аз он афюни хуш
در سایهات خوش خفتهام سرمست از آن افیونِ خوش
Аз нағма ӣ ту зарраҳогар рақси орад чаҳ аҷаб
از نغمهی تو ذرهها گر رقص آرد چه عجب
Нак таври Мӯсо аз вела рақсон дар он ҳомӯни хуш
نک طور موسی از وله رقصان در آن هامونِ خوش
эй дил барои дилхушии зару ҳунар чун май кашӣ ?
ای دل برای دلخوشی زر و هنر چون میکشی؟
Дидӣ ту аз зару ҳунар бе хсФи як қоруни хуш
دیدی تو از زر و هنر بیخسف یک قارونِ خوش
Бошад ба сӯрати хуши намои роҳи хушии баста шуда
باشد به صورت خوشنما راه خوشی بسته شده
Чун заҳри мори кӯҳеи бнҳФтаҳ дар маъҷуни хуш
چون زهر مارِ کوهیی بنهفته در معجون خوش
ё ҳамчуи гӯри кофарони пурмеҳнату захми гарон
یا همچو گور کافران پرمحنت و زخمِ گران
Печидаи беруни гӯрро дар атласу аксўни хуш
پیچیده بیرون گور را در اطلس و اکسونِ خوش
Зон гӯш ҳамчун ҷими ту зон чашми ҳамчуи соди ту
زان گوش همچون جیم تو زان چشم همچو صاد تو
Зон қомат ҳамчун алиф зон абрӯӣ чун навен хуш
زان قامت همچون الف زان ابروی چون نونِ خوش
Шогирди лавҳ ҷон шудам зини ҳарфҳо хат хон шудам
شاگردِ لوحِ جان شدم زین حرفها خطخوان شدم
Киштӣу киштӣ бон шудам андари чунин Ҷайҳуни хуш
کشتی و کشتیبان شدم اندر چنین جیحونِ خوش
Айвон куҷо монад маро бо манҷаниқи кибриё ?
ایوان کجا ماند مرا با منجنیق کبریا؟
Мизон куҷо монад маро дар ишқат эй мавзуни хуш ?
میزان کجا ماند مرا در عشقت ای موزونِ خوش؟
эй моя ӣ сад бе ҳшии дай аз тариқи саркашӣ
ای مایهی صد بیهشی دی از طریق سرکشی
Гуфтӣ « маро чунӣ хушӣ дар ҳайрат бе чун хуш ? »
گفتی «مرا چونی خوشی در حیرتِ بیچونِ خوش؟»
Ҳар нохуширо дар қўди адли рахти гардани бузад
هر ناخوشی را در قود عدل رخت گردن بزد
Кони нохушиҳо хӯрдаи бад дар ғайбати ту хӯни хуш
کان ناخوشیها خورده بُد در غیبت تو خونِ خوش
эй шамси табризии тӯй кандар ҷалолати сдтўӣ
ای شمس تبریزی توی کاندر جلالت صد توی
Ҷон манаст он моҳе дар вай чу ту золнўни хуш
جان منست آن ماهیی در وی چو تو ذالنونِ خوش