Дидам рухи хуби гулшанӣ ро

دیدم رخ خوب گلشنی را

Он чашму чароғи равшанӣ ро

آن چشم و چراغ روشنی را

Он қиблау саҷдаи гоҳи ҷон ро

آن قبله و سجده گاه جان را

Он ъушрату ҷои эминӣ ро

آن عشرت و جای ایمنی را

Дил гуфт ки ҷон сипорам он ҷо

دل گفت که جان سپارم آن جا

Бигзорам ҳастӣ ва манӣ ро

بگذارم هستی و منی را

Ҷони ҳам ба самоъи андромд

جان هم به سماع اندرآمد

Оғози ниҳоди кафи занӣ ро

آغاز نهاد کف زنی را

Ақл омад ва гуфт ман чаҳ гӯям

عقل آمد و گفت من چه گویم

Ин бахту саодати суннӣ ро

این بخت و سعادت سنی را

Ин буии гулӣ ки кард чун сарв

این بوی گلی که کرد چون سرو

Ҳар пушти дўтои мунҳанӣ ро

هر پشت دوتای منحنی را

Дар ишқ бадал шавад ҳамаи чиз

در عشق بدل شود همه چیز

Туркии созанди арманӣ ро

ترکی سازند ارمنی را

эй ҷони ту ба ҷон ҷон раседӣ

ای جان تو به جان جان رسیدی

Ваии тани бгзоштии танӣ ро

وی تن بگذاشتی تنی را

Ёқӯти закоти дӯсти мо рост

یاقوت زکات دوست ما راست

Дарвеш хӯрд зари ғанӣ ро

درویش خورد زر غنی را

Он Марям дардманд ёбад

آن مریم دردمند یابد

Тозаи рутабтар ҷинӣ ро

تازه رطب تر جنی را

То дидаи ғайри брниФтд

تا دیده غیر برنیفتد

Манимоӣ ба халқи Муҳсинӣ ро

منمای به خلق محسنی را

зи имон агарат мурод амнаст

ز ایمان اگرت مراد امنست

Дар азлати ҷӯии эминӣ ро

در عزلت جوی ایمنی را

Азлат гуҳ чист хонаи дил

عزلت گه چیست خانه دل

Дар дили хуи гири сокинӣ ро

در دل خو گیر ساکنی را

Дар хонаи дил ҳаме расонанд

در خانه دل همی‌رسانند

Он соғари боқии ҳнӣ ро

آن ساغر باقی هنی را

Хомаш куну фани хомшии гир

خامش کن و فن خامشی گیر

Бигзор ту лофи пурфаннӣ ро

بگذار تو لاف پرفنی را

Зеро ки диласт ҷои имон

زیرا که دلست جای ایمان

Дар дил май дормؤмнӣ ро

در دل می‌دارمؤمنی را