Парешони боди пайвастаи дил аз зулфи парешонаш

پریشان باد پیوسته دل از زلف پریشانش

Вагар брноўрми фардои сари хеш аз гиребонаш

وگر برناورم فردا سر خویش از گریبانش

Ало эй шаҳнаи хӯбии зи лаъли ту басии гавҳар

الا ای شحنه خوبی ز لعل تو بسی گوهر

Бдздидсти ҷони ман биринҷонаши биринҷонаш

بدزدیدست جان من برنجانش برنجانش

Гар имон оварад ҷонӣ ба ғайри кофари зулфат

گر ایمان آورد جانی به غیر کافر زلفت

Бизан аз оташи шавқати ту андари куфр ва емонаш

بزن از آتش شوقت تو اندر کفر و ایمانش

Парешони боди зулф ӯ ки то пинҳон шавад рӯйиш

پریشان باد زلف او که تا پنهان شود رویش

Ки то танҳо маро бошад парешонеи зи пинҳонаш

که تا تنها مرا باشد پریشانی ز پنهانش

Манам дар ишқ бебаррагӣ ки андари боғи ишқ ӯ

منم در عشق بی‌برگی که اندر باغ عشق او

Чу гул пора кунам ҷомаи зи савдои гулистонаш

چو گل پاره کنم جامه ز سودای گلستانش

Дар он гулҳои рухсораш ҳаме ғалатед рӯзии дил

در آن گل‌های رخسارش همی‌غلطید روزی دل

Бигуфтам чист ин гуфтои ҳамеи ғалатам дар эҳсонаш

بگفتم چیست این گفتا همی‌غلطم در احسانش

Яке хаттӣ нивисам ман зи ҳоли худ бар он ориз

یکی خطی نویسم من ز حال خود بر آن عارض

Ки то бархонад он ориз ки устодаст хати хониш

که تا برخواند آن عارض که استادست خط خوانش

Валикини сахт май тарсам аз он зулфи сияҳи ковуш

ولیکن سخت می‌ترسم از آن زلف سیه کاوش

Ки баси дил дар расан бастаст он ҳиндӯи зи бӯҳтонаш

که بس دل در رسن بستست آن هندو ز بهتانش

Ба чоҳи он зқн бингар матарс эй дили зи афтодан

به چاه آن ذقن بنگر مترس ای دل ز افتادن

Ки ҳар дили кон расан бинад чунон чоҳаст занадонаш

که هر دل کان رسن بیند چنان چاهست زندانش