Зулфӣ ки ба ҷони арзад ҳар тори бшўридш

زلفی که به جان ارزد هر تار بشوریدش

Баси машк ниҳон дорад зинҳори бшўридш

بس مشک نهان دارد زنهار بشوریدش

Дар шоми ду зулф ӯ сад субҳ ниҳон бешаст

در شام دو زلف او صد صبح نهان بیشست

Ҳар лаҳза ва ҳар соъати сад бори бшўридш

هر لحظه و هر ساعت صد بار بشوریدش

Он давлати оламро ваон ҷинати хуррам ро

آن دولت عالم را وان جنت خرم را

Каз ваии шкФд дар ҷони гулзори бшўридш

کز وی شکفد در جان گلزار بشوریدش

Он бода ҳаме ҷӯшад вази халқи ҳамеи пӯшад

آن باده همی‌جوشد وز خلق همی‌پوشد

То рӯй шавад аз ваии хумори бшўридш

تا روی شود از وی خمار بشوریدش

Чашму дил Марям шуд равшан аз он хурмо

چشم و دل مریم شد روشن از آن خرما

Нхлист аз он хурмои пурбори бшўридш

نخلیست از آن خرما پربار بشوریدش

Гуми гашти дили мискини андари хами зулф ӯ

گم گشت دل مسکین اندر خم زلف او

Бошад ки бидид ояд бисёр бшўридш

باشد که بدید آید بسیار بشوریدش

Шамс алҳақ табризӣ дар ишқ Масеҳ омад

شمس الحق تبریزی در عشق مسیح آمد

Ҳар кас ки аз ӯ дорад зуннори бшўридш

هر کس که از او دارد زنار بشوریدش

Хониш
ғзл шморҳ 1229 — ъндлӣб