Даруни зулматӣ май ҷӯи сафоташ

درون ظلمتی می‌جو صفاتش

Ки бошад нуру зулмати маҳви зотш

که باشد نور و ظلمت محو ذاتش

Дар он зулмати рисӣ дар оби ҳайвон

در آن ظلمت رسی در آب حیوان

На дар ҳар зулматаст оби ҳётш

نه در هر ظلمتست آب حیاتش

Басии дил ҳо расад он ҷо чу барқӣ

بسی دل‌ها رسد آن جا چو برقی

Вале мушкил буд он ҷои саботаш

ولی مشکل بود آن جا ثباتش

Хунаки он бидқи фаррухи рухӣ ро

خنک آن بیدق فرخ رخی را

Ки ҳар дам май расонади шаҳ ба моташ

که هر دم می‌رساند شه به ماتش

Басии дилҳо чу шукр шуд шикаста

بسی دل‌ها چو شکر شد شکسته

Нагашта софу нобастаи нботш

نگشته صاف و نابسته نباتش

Бпўшидаҳи зи худ ташрифи фақраш

بپوشیده ز خود تشریف فقرش

Ҳам аз ёқӯт худ дода зкотш

هم از یاقوت خود داده زکاتش

Агар рӯйиш ба қибла ме набинӣ

اگر رویش به قبله می‌نبینی

Дарун каъба шуд ҷои слотш

درون کعبه شد جای صلاتش

Шаб қадараст ӯ дарёб ӯ ро

شب قدرست او دریاب او را

Амони ёбӣ чу бархонӣ бароташ

امان یابی چو برخوانی براتش

зи ҳиҷрони худованди шамси табриз

ز هجران خداوند شمس تبریز

Шудаи нолони ҳётш аз ммотш

شده نالان حیاتش از مماتش

Хониш
ғзл шморҳ 1233 — ъндлӣб