Нигориро ки меҷӯям ба ҷонаш

نگاری را که می‌جویم به جانش

Наме байнами миёни ҳозиронаш

نمی‌بینم میان حاضرانش

Куҷо рафт ӯ миён ҳозирон нест

کجا رفت او میان حاضران نیست

Дар ин маҷлис наме байнами нишонаш

در این مجلس نمی‌بینم نشانش

Назар май афканам ҳар сӯ ва ҳар ҷо

نظر می‌افکنم هر سو و هر جا

Наме байнами асар аз гулистонаш

نمی‌بینم اثر از گلستانش

Мусулмонон куҷо шуд номадорӣ

مسلمانان کجا شد نامداری

Ки медидам чу шамъи андар майонаш

که می‌دیدم چو شمع اندر میانش

Бигӯ номаш ки ҳар кӣ ном ӯ гуфт

بگو نامش که هر کی نام او گفت

Ба гӯр андар напӯсад устихонаш

به گور اندر نپوسد استخوانش

Хунаки онро ки даст ӯ бабўсед

خنک آن را که دست او ببوسید

Ба вақти марг ширин шуд даҳонаш

به وقت مرگ شیرین شد دهانش

зи рӯйиш шукр гӯям ё зи хеш

ز رویش شکر گویم یا ز خویش

Ки кФў ӯ намебинад ҷаҳонаш

که کفو او نمی‌بیند جهانش

Заминигар наёбади шакл ӯ чист

زمینی گر نیابد شکل او چیست

Ки мегардад дар ин ишқи осмонаш

که می‌گردد در این عشق آسمانش

Бигӯ алқоби шамси аддӣни табриз

بگو القاب شمس الدین تبریز

Мадор аз гӯши муштоқон наонаш

مدار از گوش مشتاقان نهانش

Хониш
ғзл шморҳ 1235 — ъндлӣб