эй сенае гар наёбӣ ёри ёр хеш бош

ای سنایی گر نیابی یار یار خویش باش

Дар ҷаҳон ҳар марду кории марди кор хеш бош

در جهان هر مرد و کاری مرد کار خویش باش

Ҳар яке зини корвони мари рахти худро раҳзананд

هر یکی زین کاروان مر رخت خود را رهزنند

Хештанро пас нишону пеши бор хеш бош

خویشتن را پس نشان و پیش بار خویش باش

Ҳис фонӣ медиҳанду ишқ фонӣ ме харанд

حسن فانی می‌دهند و عشق فانی می‌خرند

Зини ду ҷӯй хушк бигузар ҷӯйбор хеш бош

زین دو جوی خشک بگذر جویبار خویش باش

Май кашандати дасти дасти ин дӯстон то нестӣ

می‌کشندت دست دست این دوستان تا نیستی

Дасти дузд аз дасташону дастёр хеш бош

دست دزد از دستشان و دستیار خویش باش

Иннигорон нақши пардаи он нигорон диланд

این نگاران نقش پرده آن نگاران دلند

Пардаро бурдору дррў бонигор хеш бош

پرده را بردار و دررو با نگار خویش باش

Бонигор хеш бошу хуби хуб андеш бош

با نگار خویش باش و خوب خوب اندیش باش

Аз ду олам беш бош ва дар диёр хеш бош

از دو عالم بیش باش و در دیار خویش باش

Рӯ макун мастӣ аз он хамрӣ каз ӯ зояд ғурур

رو مکن مستی از آن خمری کز او زاید غرور

Ғарраи он рӯй байну ҳӯшёр хеш бош

غره آن روی بین و هوشیار خویش باش