Дӯш рафтам дар миёни маҷлиси султони хеш
دوش رفتم در میان مجلس سلطان خویش
Бар каф соқӣ бидидам дар суроҳеи ҷони хеш
بر کف ساقی بدیدم در صراحی جان خویش
Гуфтамаш эй ҷони ҷони соқёни баҳри худо
گفتمش ای جان جان ساقیان بهر خدا
Пар кунӣ паймонаро ва нашиканӣ паймони хеш ?
پر کنی پیمانهای و نشکنی پیمان خویش؟
Хуш бихандед ва бигуфт эй зўолкрм хизмат кунам
خوش بخندید و بگفت ای ذوالکرم خدمت کنم
Ҳурматат дорам ба ҳақу ҳурмати имони хеш
حرمتت دارم به حق و حرمت ایمان خویش
Соғарӣ оварад ва бӯседу ниҳод ӯ бар кафам
ساغری آورد و بوسید و نهاد او بر کفم
Пурмай рухшанда ҳамчун чеҳраи рахшони хеш
پرمی رخشنده همچون چهره رخشان خویش
Саҷда кардам пеш ӯу дркшидми ҷом ро
سجده کردم پیش او و درکشیدم جام را
Оташии афканд дар ман май зи оташдони хеш
آتشی افکند در من می ز آتشدان خویش
Чун паёпай кард ва бар ман рехт зон сони ҷом чанд
چون پیاپی کرد و بر من ریخت زان سان جام چند
Он май чун зари сурхами баради андари кони хеш
آن می چون زر سرخم برد اندر کان خویش
Аз гули рухсор ӯ сарсабз дидам боғи хеш
از گل رخسار او سرسبز دیدم باغ خویش
зи абрӯӣ чун сунбул ӯ пухта дидам нони хеш
ز ابروی چون سنبل او پخته دیدم نان خویش
Бахту рӯзӣ ҳар касе андари хроботии равед
بخت و روزی هر کسی اندر خراباتی روید
Ман кӣми ғмхўоргиро ёфтам ман он хеш
من کیم غمخوارگی را یافتم من آن خویش
Бўлҳбро дидам он ҷо даст мехойид сахт
بولهب را دیدم آن جا دست میخایید سخت
Бўҳрираҳ даст карда дар дили анбони хеш
بوهریره دست کرده در دل انبان خویش
Бўлҳб чун пушт буд ва рӯ набинад ҳеҷ пушт
بولهب چون پشت بود و رو نبیند هیچ پشت
Бўҳрираҳ рӯй карда дар мау кайвони хеш
بوهریره روی کرده در مه و کیوان خویش
Бўлҳб дар фикри рафтаи ҳуҷҷату бурҳони талаб
بولهب در فکر رفته حجت و برهان طلب
Бўҳрираҳи ҳуҷҷат хешаст ва ҳам бурҳони хеш
بوهریره حجت خویش است و هم برهان خویش
Нест ҳар хами лоиқ май ҳин сари хамро бабанд
نیست هر خم لایق می هین سر خم را ببند
То براردи хами дигари соқӣ аз хмдони хеш
تا برآرد خم دیگر ساقی از خمدان خویش
Бас кунам то мейр маҷлис бозгуед бо шумо
بس کنم تا میر مجلس بازگوید با شما
Достони сад ҳазорон маҷлиси пинҳони хеш
داستان صد هزاران مجلس پنهان خویش