Шудаам сапанди ҳасанати ватанами миёни оташ

شده‌ام سپند حسنت وطنم میان آتش

Чу зи тири тести бандаи бикашади камони оташ

چو ز تیر تست بنده بکشد کمان آتش

Чу бсухт ҷони ошиқи зи ҳабиби сари برارد

چو بسوخت جان عاشق ز حبیب سر برآرد

Чаҳ бсухт андари оташ ки нагашт ҷони оташ

چه بسوخت اندر آتش که نگشت جان آتش

Бмсўзи ҷузи диламро ки зи оташат ба доғам

بمسوز جز دلم را که ز آتشت به داغم

Бингар ба синаи ман асари синони оташ

بنگر به سینه من اثر سنان آتش

Ки ситораҳои оташи сӯй сӯхта гароед

که ستاره‌های آتش سوی سوخته گراید

Ки з сӯхта биёбад шарараши нишони оташ

که ز سوخته بیابد شررش نشان آتش

Ғами ишқи оташинат чу дарахт кард хушкам

غم عشق آتشینت چو درخت کرد خشکم

Чу дарахт хушк гардад набӯд ҷузи он оташ

چو درخت خشک گردد نبود جز آن آتش

Хунаки онки зи оташи ту саман ва гулшан бирӯяд

خنک آنک ز آتش تو سمن و گلش بروید

Ки халил ишқ донад ба сафои забони оташ

که خلیل عشق داند به صفا زبان آتش

Ки халил ӯ бар оташ чу духон буд савора

که خلیل او بر آتش چو دخان بود سواره

Ки халил молик омад ба кафши Аннани оташ

که خلیل مالک آمد به کفش عنان آتش

Саҳарии салоӣ ишқат бишунид гӯши ҷонам

سحری صلای عشقت بشنید گوش جانم

Ки дро дар оташи мо бҷаҳ аз ҷаҳони оташ

که درآ در آتش ما بجه از جهان آتش

Дил чун танур пар шуд ки зи сӯз чанд гуяд

دل چون تنور پر شد که ز سوز چند گوید

Даҳани пуроташи ман сухан аз даҳони оташ

دهن پرآتش من سخن از دهان آتش