Андаки андак роҳ зад симу зараш
اندک اندک راه زد سیم و زرش
Маргу ҷск нав фитод андари сараш
مرگ و جسک نو فتاد اندر سرش
Ишқ гардонид бо ӯ пӯстин
عشق گردانید با او پوستین
Май гурезади хоҷа аз шӯру шараш
میگریزد خواجه از شور و شرش
Андаки андак рӯй сурхаш зард шуд
اندک اندک روی سرخش زرد شد
Андаки андак хушк шуд чашми турш
اندک اندک خشک شد چشم ترش
Васвасау андеша бар вай дар кушод
وسوسه و اندیشه بر وی در گشاد
Ронад ишқи лоуболӣ аз дараш
راند عشق لاابالی از درش
Андаки андаки шоху баргаши хушки гашт
اندک اندک شاخ و برگش خشک گشت
Чун бурӣда шуд раги бех овараш
چون بریده شد رگ بیخ آورش
Андаки андак дев шуд лоҳўли гӯ
اندک اندک دیو شد لاحول گو
Суст шуд дар ошиқии болу париш
سست شد در عاشقی بال و پرش
Андаки андаки гашти сӯфии хирқаи дуз
اندک اندک گشت صوفی خرقه دوز
Рафт ваҷду ҳолати хирқа дараш
رفت وجد و حالت خرقه درش
Ишқ доду дил бар ин олами ниҳод
عشق داد و دل بر این عالم نهاد
Дар буриши зин пас наёяд дилбараш
در برش زین پس نیاید دلبرش
Зон ҳаме ҷанбанд сар ӯ сусти суст
زان همیجنباند سر او سست سست
Комди андари по ва афтод аксараш
کآمد اندر پا و افتاد اکثرش
Баҳр ӯ пар мекунам ман соғарӣ
بهر او پر میکنم من ساغری
Гар банушад брҷҳонди соғараш
گر بنوشد برجهاند ساغرش
Дастҳо зон сони براردи космон
دستها زان سان برآرد کآسمان
Башнавад овози аллоҳи Акбараш
بشنود آواز الله اکبرش
Мейр мо сайраст аз ин гуфту малул
میر ما سیرست از این گفت و ملول
Даракашони андари ҳадиси дигараш
درکشان اندر حدیث دیگرش
Кушта ишқам натарсам аз амир
کشته عشقم نترسم از امیر
Ҳар кӣ шуд кушта чаҳ хавф аз ханҷараш
هر کی شد کشته چه خوف از خنجرش
Бтарин маргҳо беишқӣ аст
بترین مرگها بیعشقی است
Бар чаҳ меларзад садаф бар гавҳараш
بر چه میلرزد صدف بر گوهرش
Баргҳо ларзони зи бим хушкӣ анд
برگها لرزان ز بیم خشکی اند
То нагардад хушки шохи ахзараш
تا نگردد خشک شاخ اخضرش
Дар так дарёи гурезад ҳар садаф
در تک دریا گریزد هر صدف
То бнрбоинди гавҳар аз буриш
تا بنربایند گوهر از برش
Чун рабуданд аз садафи донаи гуҳар
چون ربودند از صدف دانه گهر
Баъд аз он чаҳ оби хуш чаҳ озараш
بعد از آن چه آب خوش چه آذرش
Он садаф бечашм ва бегӯшаст шод
آن صدف بیچشم و بیگوش است شاد
Дар ба ботини дргшодаҳи манзараш
در به باطن درگشاده منظرش
Гар бимонад ошиқӣ аз корвон
گر بماند عاشقی از کاروان
Бар сари раҳ Хизр ояд раҳбараш
بر سر ره خضر آید رهبرش
Хоҷа мегиряд ки монад аз қофила
خواجه میگرید که ماند از قافله
Лек механдад хари андари охираш
لیک میخندد خر اندر آخرش
Ишқро бгзошту дам хар гирифт
عشق را بگذاشت و دم خر گرفت
Лоҷарами саргин хар шуд анбараш
لاجرم سرگین خر شد عنبرش
Маликро бгзошт ва бар саргин нишаст
ملک را بگذاشت و بر سرگین نشست
Лоҷарам шуд хармагаси сарлашкараш
لاجرم شد خرمگس سرلشکرش
Хармагаси он васвасаи сет ва он хаёл
خرمگس آن وسوسهست و آن خیال
Ки ҳаме хораш диҳад ҳамчун гараш
که همی خارش دهد همچون گرش
Гар надорад шарму воноид аз ин
گر ندارد شرم و واناید از این
Вонмоими шохҳои дигараш
وانمایم شاخهای دیگرش
Ту макун шохаш чу марди андари харӣ
تو مکن شاخش چو مرد اندر خری
Гови хезад бо се шох аз маҳшараш
گاو خیزد با سه شاخ از محشرش