Чун ту шодии бандаи гӯ ғмхўор бош

چون تو شادی بنده گو غمخوار باش

Ту азизии сад чу мо гӯ хор бош

تو عزیزی صد چو ما گو خوار باش

Кори ту бояд ки бошад бар мурод

کار تو باید که باشد بر مراد

Корҳои ошиқони гӯ зор бош

کارهای عاشقان گو زار باش

Шоҳи мансӯрӣу маликат он туаст

شاه منصوری و ملکت آن توست

Банда чун Мансури гӯ бар дор бош

بنده چون منصور گو بر دار باش

Уштур мастам наҷӯям Настаран

اشتر مستم نجویم نسترن

Нўшхўорм дар раҳати гӯ хор бош

نوشخوارم در رهت گو خار باش

Нашнавам ман ҳеҷ ҷузи пайғом ӯ

نشنوم من هیچ جز پیغام او

Ҳар чаҳ хоҳӣ гуфт гӯ асрор бош

هر چه خواهی گفت گو اسرار باش

эй дили он ҷое ту борӣ ки вайаст

ای دل آن جایی تو باری که ویست

Аз ҷамоли ёр бархӯрдор бош

از جمال یار برخوردار باش

ӯ табибаст ва ба беморон равад

او طبیبست و به بیماران رود

эй тани вомондаи ту бемор бош

ای تن وامانده تو بیمار باش

Бар умеди ёри ғори хилватӣ

بر امید یار غار خلوتی

Сонӣ аснин бирав дар ғор бош

ثانی اثنین برو در غار باش

Бар умед доду эсори баҳор

بر امید داد و ایثار بهار

Меҳрҳо май кор ва дар эсор бош

مهرها می‌کار و در ایثار باش

Хрмно бар тамаъи моҳи бонамак

خرمنا بر طمع ماه بانمک

Гуми шӯ аз дузд ва дар он анбор бош

گم شو از دزد و در آن انبار باش

Баҳри нутқи ёри хуши гуфтори хеш

بهر نطق یار خوش گفتار خویش

Лаб бабанд аз гуфт ва кам гуфтор бош

لب ببند از گفت و کم گفتار باش

Хониш
ғзл шморҳ 1257 — ъндлӣб