Он мое ҳамчуи мо дилшод бош

آن مایی همچو ما دلشاد باش

Дар гулистони ҳамчуи сарв озод бош

در گلستان همچو سرو آزاد باش

Чун зи шогирдони ишқӣ эй зариф

چون ز شاگردان عشقی ای ظریف

Дар кушоди дил чу ишқ устод бош

در گشاد دل چو عشق استاد باش

Гар ғамӣ ояд гулӯӣ ӯ бигир

گر غمی آید گلوی او بگیر

Дод аз ӯ бустон амирдод бош

داد از او بستان امیر‌ داد باش

Ҷон ту мастаст дар базми аҳад

جان تو مست است در بزم احد

Тани миёни халқи гӯ оҳод бош

تن میان خلق گو آحاد باش

Гоҳ бо ширин чу хусрави хуши биханд

گاه با شیرین چو خسرو خوش بخند

Гуҳи зи ҳиҷраш кӯҳ кун Фарҳод бош

گه ز هجرش کوه‌کن فرهاد باش

Гуҳи нишоти ангез ҳамчун гулшанаш

گه نشاط انگیز همچون گلشنش

Гуҳ чу булбул на?илу хуш фарёд бош

گه چو بلبل نال و خوش‌فریاد باش

Пеши сурӯш чун хиромад хок бош

پیش سروش چون خرامد‌، خاک باش

Чун гулаш анбар фишонд бод бош

چون گلش عنبر فشانَد‌، باد باش

Ҳосил инаст эй бародар чун фалак

حاصل اینست ای برادر چون فلک

Дар ҷаҳони куҳна навбунёд бош

در جهان کهنه نوبنیاد باش

Дар миёни хорҳо чун хорпушт

در میان خارها چون خارپشت

Сари даруну шодмон ва род бош

سر درون و شادمان و راد باش