Сармаст шуд нигорам бингар ба наргисонаш

سرمست شد نگارم بنگر به نرگسانش

Мастона шуд ҳадисаш печида шуд забонаш

مستانه شد حدیثش پیچیده شد زبانش

Гуҳ мефитад аз ин сӯ гуҳ мефитад аз он сӯ

گه می‌فتد از این سو گه می‌فتد از آن سو

Он кас ки маст гардад худ ин буд нишонаш

آن کس که مست گردد خود این بود نشانش

Чашмаши балои мисатони моро аз ӯ матарсон

چشمش بلای مستان ما را از او مترسان

Ман мастам ва натарсам аз чӯби шҳнгонш

من مستم و نترسم از چوب شحنگانش

эй ишқи аллоҳи аллоҳ сармаст шуд шҳншаҳ

ای عشق الله الله سرمست شد شهنشه

Бурҷа бигир зулфаши даракаш дар ин майонаш

برجه بگیر زلفش درکش در این میانش

Андешае ки ояд дар дили з ёр гуяд

اندیشه‌ای که آید در دل ز یار گوید

Ҷон бар сараш фишонам пурзар кунам даҳонаш

جان بر سرش فشانم پرزر کنم دهانش

Он рӯй гулистонаш ваон булбул беонаш

آن روی گلستانش وان بلبل بیانش

Ваон шеваҳоаш ё раб то бо кист онаш

وان شیوه‌هاش یا رب تا با کیست آنش

Ин сӯраташи баҳонаи сет ӯ нур осмонаст

این صورتش بهانه‌ست او نور آسمانست

Бигузар зи нақшу сӯрат ҷонаш хушаст ҷонаш

بگذر ز نقش و صورت جانش خوشست جانش

Дайро баҳор бахшад шабро наҳор бахшад

دی را بهار بخشد شب را نهار بخشد

Пас ин ҷаҳони мурдаи зиндаи сет аз он ҷаҳонаш

پس این جهان مرده زنده‌ست از آن جهانش

Хониш
ғзл шморҳ 1263 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 1263 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 1263 — кӣвон ъорвон
ғзл шморҳ 1263 — нознӣн бозӣон