Рӯҳӣаст бенишон ва мо ғарқа дар нишонаш

روحیست بی‌نشان و ما غرقه در نشانش

Рӯҳӣаст бемакону сар то қадами маконаш

روحیست بی‌مکان و سر تا قدم مکانش

Хоҳӣ ки то биёбӣ як лаҳзае мҷўиш

خواهی که تا بیابی یک لحظه‌ای مجویش

Хоҳӣ ки то бадонеи як лаҳзае мадонаш

خواهی که تا بدانی یک لحظه‌ای مدانش

Чун дар наонаш ҷӯии даврии зи ошкораш

چون در نهانْش جویی دوری ز آشکارش

Чун ошкори ҷӯии маҳҷӯбӣ аз наонаш

چون آشکار جویی محجوبی از نهانش

Чун зи ошкору пинҳон берун шудӣ ба бурҳон

چون ز آشکار و پنهان بیرون شدی به برهان

Поҳо дароз кун хуш , мехусб дар амонаш

پاها دراز کن خوش‌، می‌خسب در امانش

Чун ту зи раҳи Бамонеи ҷонӣ равона гардад

چون تو ز ره بمانی جانی روانه گردد

Вонгаҳ чаҳ раҳмат ояд аз ҷон ва аз рӯонаш

وانگه چه رحمت آید از جان و از روانش

эй ҳабс карда ҷонро то кӣ кашии Аннанро ?

ای حبس کرده جان را تا کی کشی عنان را‌؟

Дртози дараҷаонаш аммо на дар ҷаҳонаш

درتاز درجهانش اما نه در جهانش

Бе ҳирси кӯби пое аз кӯрии ҳасад ро

بی‌حرص کوب پایی از کوری حسد را

Зеро ҳасад нагӯяд аз ҳирси тарҷумонаш

زیرا حسد نگوید از حرص ترجمانش

Охири зи баҳри ду нон то кӣ дуӣ чу дунон ?

آخر ز بهر دو نان تا کی دوی چو دونان‌؟

Ва охири зи баҳри се нон то кӣ хурии синонаш ?

و آخر ز بهر سه نان تا کی خوری سنانش‌؟