Мо ба сулаймон хушем деву парӣ гӯ мабош

ما به سلیمان خوشیم دیو و پری گو مباش

Ҳасани ту аз ҳади гузашти шевагарӣ гӯ мабош

حسن تو از حد گذشت شیوه گری گو مباش

Ҳаст дурусти дилами меҳри ту эй ҳосилам

هست درست دلم مهر تو ای حاصلم

Ҷони зарринам басаст меҳри зарӣ гӯ мабош

جان زرینم بس است مهر زری گو مباش

Ишқи кадом оташаст кӯи ҳамаро дилкаш аст

عشق کدام آتش است کو همه را دلکش است

Чокарӣ ӯ хушаст малику сиррӣ гӯ мабош

چاکری او خوش است ملک و سری گو مباش

Бркн аз кори ту даст ба як бори ту

برکن از کار تو دست به یک بار تو

Хушки лабами дори ту ҳеҷтарӣ гӯ мабош

خشک لبم دار تو هیچ تری گو مباش

Ҷони ман аз ҷон ишқ шуд ҳамагии кони ишқ

جان من از جان عشق شد همگی کان عشق

Ҳамраҳи мардони ишқ мода нарай гӯ мабош

همره مردان عشق ماده نری گو مباش

Сояи ту пеш ва пас ҷони марои дастрас

سایه تو پیش و پس جان مرا دسترس

Сояи он нахли баси борварӣ гӯ мабош

سایه آن نخل بس باروری گو مباش

Ҷони сафои шамси дайн аз табризӣ чу чин

جان صفا شمس دین از تبریزی چو چین

Аз ту марои ғайри ин пардаи дарӣ гӯ мабош

از تو مرا غیر این پرده دری گو مباش

Хониш
ғзл шморҳ 1273 — ъндлӣб