Боз даромад зи роҳи бихўду сармасти дӯш

باز درآمد ز راه بیخود و سرمست دوش

Тавбаи кунони тавбаро сайли ббрдсти дӯш

توبه کنان توبه را سیل ببردست دوش

Гурз баровард ишқи кӯфти сари ақл ро

گرز برآورد عشق کوفت سر عقل را

Шуд зи баландии ишқи чархи фалаки пасти дӯш

شد ز بلندی عشق چرخ فلک پست دوش

Давлат нав шуд падеди доми ҷаҳонро дарид

دولت نو شد پدید دام جهان را درید

Мурғи зариф аз қафаси шукр ки вораст дӯш

مرغ ظریف از قفس شکر که وارست دوش

Онч ба ҳафт осмони ҷусти фиришта ва наёфт

آنچ به هفت آسمان جست فرشته و نیافت

Нак ба замини гоҳи хоки саҳли буруни ҷусти дӯш

نک به زمین گاه خاک سهل برون جست دوش

Онки дили Ҷабраил аз каф ӯ хаста буд

آنک دل جبرئیل از کف او خسته بود

Мурғи прошкстаҳ эй сина ӯ хаст дӯш

مرغ پراشکسته‌ای سینه او خست دوش

Ақли камолӣ ки ӯ гардани шерони шикаст

عقل کمالی که او گردن شیران شکست

Ошиқ бедасту пои гардан ӯ басти дӯш

عاشق بی‌دست و پا گردن او بست دوش

Аз шарари офтоби шишаи гардуни нкФт

از شرر آفتاب شیشه گردون نکفت

Соя бесоя Эй дид дрошксти дӯш

سایه بی‌سایه‌ای دید دراشکست دوش

Моҳ ки чун ошиқон дар паии хуршед буд

ماه که چون عاشقان در پی خورشید بود

Баъди фироқи дарози хФиаҳи бпиўсти дӯш

بعد فراق دراز خفیه بپیوست دوش

Онк дар ӯ ақл ва ваҳм менарасад аз қусӯр

آنک در او عقل و وهم می‌نرسد از قصور

Гашти аён то ки ишқи кӯфт бар ӯ дасти дӯш

گشت عیان تا که عشق کوفت بر او دست دوش

Ҳар чаҳ буд он хаёл гардад рӯзии висол

هر چه بود آن خیال گردد روزی وصال

Чанд хаёл адам омад дар ҳаст дӯш

چند خیال عدم آمد در هست دوش

Хомаш бош эй далел хомшит гуфтанаст

خامش باش ای دلیل خامشیت گفتنست

Шуд сару гӯшти баланд аз сухани пасти дӯш

شد سر و گوشت بلند از سخن پست دوش