Хоҷа ғалат кардае дар сифати ёри хеш

خواجه غلط کرده‌ای در صفت یار خویش

Суст гумон бӯдае оқибати кори хеш

سست گمان بوده‌ای عاقبت کار خویش

Дар ҳаваси глрхони суст занах гашта Эй

در هوس گلرخان سست زنخ گشته‌ای

Ҳои агар диде рӯй чу гулнори хеш

های اگر دیدیی روی چو گلنار خویش

Роҳи занони ишқро марг лақаб карда анд

راه زنان عشق را مرگ لقب کرده‌اند

То ту блнгии зи бим аз раҳу рафтори хеш

تا تو بلنگی ز بیم از ره و رفتار خویش

Гӯши буна то ки ман ҳалқа ба гӯшт кунам

گوش بنه تا که من حلقه به گوشت کنم

Ҳастам аз он ҳалқаи ман сайри зи гуфтори хеш

هستم از آن حلقه من سیر ز گفتار خویش

Пеши ман о ки хушам то ба ?бирти дркшм

پیش من آ که خوشم تا به برت درکشم

Чун з туам мерасад тӯҳфаи дилдори хеш

چون ز توام می‌رسد تحفه دلدار خویش