Боз даромад табиб аз дар Айюби хеш

باز درآمد طبیب از در ایوب خویش

Юсуф канъон расед ҷониби ёқӯби хеш

یوسف کنعان رسید جانب یعقوب خویش

Баҳри сафари сӯии ёр хона барандохт дил

بهر سفر سوی یار خانه برانداخت دل

Дид ки худ буд дили хонаи маҳбӯби хеш

دید که خود بود دل خانه محبوب خویش

Дил чу фано шуд дар ӯ монад вай ӯ кашф шуд

دل چو فنا شد در او ماند وی او کشف شد

Онч бигуфт ӯ манам толибу матлӯби хеш

آنچ بگفت او منم طالب و مطلوب خویش

Шукр ки исо расед ъозри мо зинда шуд

شکر که عیسی رسید عازر ما زنده شد

Шукр ки Мӯсо намӯд муъҷизаи хуби хеш

شکر که موسی نمود معجزه خوب خویش

Шукр ки Мӯсо бараст аз ҳамаи фиръавнён

شکر که موسی برست از همه فرعونیان

Шукр ки ошиқ расед дар кнФи хуби хеш

شکر که عاشق رسید در کنف خوب خویش

Шукр ки хуршеди ишқ аз сӯй машриқ битофт

شکر که خورشید عشق از سوی مشرق بتافت

Дар дилу ҷон ҳо фиканд оташу ошӯби хеш

در دل و جان‌ها فکند آتش و آشوب خویش

Шукр ки соқии ғайби шаст ба май ҷумлаи айб

شکر که ساقی غیب شست به می جمله عیب

Шукр ки толиб раҳед аз ғами длкўби хеш

شکر که طالب رهید از غم دلکوب خویش