зи ҳудҳудони тафаккур чу дррсиди нишонаш

ز هدهدان تفکر چو دررسید نشانش

Марост малики сулаймон чу нақди гашти аёнаш

مراست ملک سلیمان چو نقد گشت عیانش

Парӣ ва дев надонад зи тахтгоҳи баландаш

پری و دیو نداند ز تختگاه بلندش

Ки тахт ӯ назараст ва басиратаст ҷаҳонаш

که تخت او نظرست و بصیرتست جهانش

Забони ҷумлаи мурғони бидонад ӯ ба басират

زبان جمله مرغان بداند او به بصیرت

Ки ҳеҷ мурғ надонад ба ваҳми хеши забонаш

که هیچ مرغ نداند به وهم خویش زبانش

Нишони сикка ӯ байн ба ҳар дуруст ки нақдаст

نشان سکه او بین به هر درست که نقدست

Валек нақд наёбӣ ки бӯи барии сӯии конаш

ولیک نقد نیابی که بو بری سوی کانش

Магар ки ҳалқаи риндон бенишон ту бибинӣ

مگر که حلقه رندان بی‌نشان تو ببینی

Ки ишқи пеши даройади даровард ба майонаш

که عشق پیش درآید درآورد به میانش

зи тир ӯ буд он дил ки брприд аз он сӯ

ز تیر او بود آن دل که برپرید از آن سو

Вагар на кист зи мардон ки ӯ кашид камонаш

وگر نه کیست ز مردان که او کشید کمانش

Касе ки хӯрд шаробаши зи дасти соқии ишқаш

کسی که خورد شرابش ز دست ساقی عشقش

Ҳамон шароби мақдами ту пар кун ва барисонаш

همان شراب مقدم تو پر کن و برسانش

Аз онки ҳеҷ шаробии хумор ӯ нанишонд

از آنک هیچ شرابی خمار او ننشاند

Дағал меар ту соқии мада аз ин ва аз онаш

دغل میار تو ساقی مده از این و از آنش

зи шамси муфаххари табризи бодаи гашти вазифа

ز شمس مفخر تبریز باده گشت وظیفه

Чигуна банда набошад ба ҳар дамии дилу ҷонаш

چگونه بنده نباشد به هر دمی دل و جانش