Сиррӣ барор ки то мо рӯем бар сари айш

سری برآر که تا ما رویم بر سر عیش

Дамӣ чу ҷон муҷаррад рӯем дар бар айш

دمی چو جان مجرد رویم در بر عیش

зи марг хеш шунидам паёми айши абад

ز مرگ خویش شنیدم پیام عیش ابد

Зиҳии худо ки кунад маргро паямбари айш

زهی خدا که کند مرگ را پیمبر عیش

Ба ном айш буриданд ноф ҳастӣ мо

به نام عیش بریدند ناف هستی ما

Ба рӯзи иди бзодими мо зи модари айш

به روز عید بزادیم ما ز مادر عیش

Бипурс айш чаҳ бошад бурун шудани зини айш

بپرس عیش چه باشد برون شدن زین عیش

Ки айши сӯрат чун ҳалқаи ист бар дар айш

که عیش صورت چون حلقه ایست بر در عیش

Даруни пардаи зи арвоҳи айши сӯрат ҳост

درون پرده ز ارواح عیش صورت‌هاست

зи акси эшон ин парда шуд мусаввири айш

ز عکس ایشان این پرده شد مصور عیش

Вуҷӯд чун зари худро ба айши даҳ на ба ғам

وجود چون زر خود را به عیش ده نه به غم

Ки хок бар сари он зар ки нест дархури айш

که خاک بر سر آن زر که نیست درخور عیش

Бигӯямат ки чаро чарх мезанад гардун

بگویمت که چرا چرخ می‌زند گردون

Кеш ба чархи дароварди тоби ахтари айш

کیش به چرخ درآورد تاب اختر عیش

Бигӯямат ки чаро баҳри мавҷ дар мавҷаст

بگویمت که چرا بحر موج در موجست

Кеш ба рақси дароварди нури гавҳари айш

کیش به رقص درآورد نور گوهر عیش

Бигӯямат ки чаро хоки ҳуру валадони зод

بگویمت که چرا خاک حور و ولدان زاد

Ки дод буии биҳишташи насими анбари айш

که داد بوی بهشتش نسیم عنبر عیش

Бигӯямат ки чаро боди ҳарф ҳарф шудаст

بگویمت که چرا باد حرف حرف شدست

Ки то варақи варақи оеи сабки зи дафтари айш

که تا ورق ورق آیی سبک ز دفتر عیش

Бигӯямат ки чаро шаби ттқи Фрўоўихт

بگویمت که چرا شب تتق فروآویخت

Ки гирд каст ва арӯсӣ бигирад ҷо дар айш

که گرد کست و عروسی بگیرد جا در عیش

БгФтмии сари панҷ ва чаҳор ва ҳафт валек

بگفتمی سر پنج و چهار و هفت ولیک

Ба як ду лаъиб фурӯмондаам ба шаш дар айш

به یک دو لعب فرومانده‌ام به شش در عیش