Масти гаштами зи завқи дашномаш

مست گشتم ز ذوق دشنامش

ё раб он мебааст ё ҷомаш

یا رب آن می به‌ است یا جامش

Тараби аФзотрст аз бода

طرب افزاترست از باده

Он сиқтҳои талхи ошомаш

آن سقط‌های تلخ آشامش

Баҳри дона наме рӯми сӯии дом

بهر دانه نمی‌روم سوی دام

Блак аз ишқи меҳнати домаш

بلک از عشق محنت دامش

Он маӣ ки на шарқӣ ва ғарбӣаст

آن مهی که نه شرقی و غربی‌ست

Нур бахшад шабаш чу айёмаш

نور بخشد شبش چو ایامش

Хоки одами пар аз ақиқ чарост

خاک آدم پر از عقیق چراست‌؟

То ба маъдан кашад ба нокомаш

تا به معدن کشد به ناکامش

Гавҳари чашму дил расӯл ҳақаст

گوهر چشم و دل رسول حقست

Ҳалқаи гӯши сози пайғомаш

حلقه گوش ساز پیغامش

Тан аз он сар чу ҷоми ҷони нӯшад

تن از آن سر چو جام جان نوشد

Ҳам аз он сар буд саранҷомаш

هم از آن سر بود سرانجامش

Сард шуд неъмати ҷаҳон бар дил

سرد شد نعمت جهان بر دل

Пеши ҳасан вале анъомаш

پیش حسن ولی انعامش

Шайхи ҳиндӯ ба хонақоҳ омад

شیخ هندو به خانقاه آمد

Неи ту туркии дроФкн аз бомаш

نی تو ترکی درافکن از بامش

Кам ӯ гиру ҷумлаи Ҳиндӯстон

کم او گیر و جمله هندوستان

Хос ӯро бирез бар омаш

خاص او را بریز بر عامش

Толеъи ҳинди худ Зуҳал омад

طالع هند خود زحل آمد

Гарчи болост наҳс шуд номаш

گرچه بالاست نحس شد نامش

Рафт боло нараст аз наҳиссӣ

رفت بالا نرست از نحسی

Май бадро чаҳ суд аз ҷомаш

می بد را چه سود از جامش

Бад ҳиндӯ намудем оина ам

بد هندو نمودم آینه‌ام

Ҳасад ва кӣна нест эъломаш

حسد و کینه نیست اعلامش

Нафас ҳиндӯасту хонқаҳи дили ман

نفس هندوست و خانقه دل من

Аз бурун нест ҷангу оромиш

از برون نیست جنگ و آرامش

Бас ки асли сухани ду рӯ дорад

بس که اصل سخن دو رو دارد

Як сипед ва дигар сияҳи фомаш

یک سپید و دگر سیه فامش