Омад он хоҷаи симотрш

آمد آن خواجه سیماترش

Ваон шукраш гашта чу сркои турш

وان شکرش گشته چو سرکا ترش

Бо ҳамагон рўтршаст эй аҷаб

با همگان روترش است ای عجب

ё ки ба беруни хуш ва бо мо турш

یا که به بیرون خوش و با ما ترش‌؟

Аз карами хоҷа раво нест ин

از کرم خواجه روا نیست این

Бо ҳамаи хуш бо ман танҳо турш

با همه خوش با من تنها ترش

Зин бигузаштем дареғасту ҳайф

زین بگذشتیم دریغست و حیف

Он рухи хуши талъати зебои турш

آن رخ خوش‌طلعت زیبا ترش

эй зи ту хандон шуда ҳар ҷои ҳазин

ای ز تو خندان شده هر جا حزین

Ваии зи ту ширин шуда ҳар ҷои турш

وی ز تو شیرین شده هر جا ترش

Шоди замонӣ ки ниҳони зери лаб

شاد زمانی که نهان زیر لب

Ёр ҳаме хандаду лолои турш

یار همی‌خندد و لالا ترش

Гар туршии ин дами шартии буна

گر ترشی این دم شرطی بنه

Ки набӯд рӯй ту фардои турш

که نبُوَد روی تو فردا ترش

Баҳри худои қоида нав манеҳ

بهر خدا قاعدهٔ نو منه

Ҳеҷ буд қоидаи ҳалвои турш

هیچ بوَد قاعده حلوا ترش‌؟

Ин туршӣ дар чаҳу зиндон буд

این ترشی در چه و زندان بود

Дид касе боғу тамошои турш

دید کسی باغ و تماشا ترش‌؟

Юсуфи хубон чу ба зиндон бимонад

یوسف خوبان چو به زندان بماند

Ҳеҷ нагашт он гули раънои турш

هیچ نگشت آن گل رعنا ترش

То ба сухан омад девор ва дар

تا به سخن آمد دیوار و در

Каз чаҳ нае эй шаҳу мавлои турш

کز چه نه‌ای ای شه و مولا ترش‌؟

Гуфт агар ғарқа срко шавам

گفت اگر غرقه سرکا شوم

Кӣ ҳлдми раҳмати болои турш

کی هلدم رحمت بالا ترش‌؟

Май даҳуми ишқ ва надимӣ кунад

مِی‌ دهدم عشق و ندیمی کند

Ғарқа шавад дар майу саҳбои турш

غرقه شود در می و صهبا ترش

Даст фишон рӯҳ равад маст то

دست فشان روح رود مست تا

Маймана ки нест бидон ҷои турш

میمنه که نیست بدان جا ترش

Бас кун ва дар шаҳду шукри ғӯтаи хур

بس کن و در شهد و شکر غوطه خور

Кати нҳлди фазли мўФои турш

که‌ت نهلد فضل موفا ترش

Хониш
ғзл шморҳ 1292 — ъндлӣб