Гӯйанд шоҳ ишқ надорад вафои дурӯғ

گویند شاه عشق ندارد وفا دروغ

Гӯйанд субҳ набӯд шоми туро дурӯғ

گویند صبح نبود شام تو را دروغ

Гӯйанд баҳри ишқи ту худро чаҳ май кашӣ

گویند بهر عشق تو خود را چه می‌کشی

Баъд аз фаноӣ ҷисм набошад бақои дурӯғ

بعد از فنای جسم نباشد بقا دروغ

Гӯйанд ашки чашми ту дар ишқи биҳдаҳи сет

گویند اشک چشم تو در عشق بیهده‌ست

Чун чашми баста гашт набошад лақои дурӯғ

چون چشم بسته گشت نباشد لقا دروغ

Гӯйанд чун зи даври замонаи буруни шудем

گویند چون ز دور زمانه برون شدیم

Зон сӯ равон набошад ин ҷони мо дурӯғ

زان سو روان نباشد این جان ما دروغ

Гӯйанд он касон ки нрстнд аз хаёл

گویند آن کسان که نرستند از خیال

Ҷумлаи хаёли бади қасаси анбиёи дурӯғ

جمله خیال بد قصص انبیا دروغ

Гӯйанд он касон ки нарафтанд роҳи рост

گویند آن کسان که نرفتند راه راست

Раҳ нест бандаро ба ҷаноби худои дурӯғ

ره نیست بنده را به جناب خدا دروغ

Гӯйанд роздони дили асрору рози ғайб

گویند رازدان دل اسرار و راز غیب

Бевосита нагӯяд мари бандаро дурӯғ

بی‌واسطه نگوید مر بنده را دروغ

Гӯйанд бандаро нгшоинди рози дил

گویند بنده را نگشایند راز دل

Вази лутфи бандаро набард бар самои дурӯғ

وز لطف بنده را نبرد بر سما دروغ

Гӯйанд он касе ки буд дар сиришти хок

گویند آن کسی که بود در سرشت خاک

Бо аҳл осмон нашавад ошнои дурӯғ

با اهل آسمان نشود آشنا دروغ

Гӯйанд ҷони пок аз ин ошёни хок

گویند جان پاک از این آشیان خاک

Бо пари ишқи брнпрд бар ҳавои дурӯғ

با پر عشق برنپرد بر هوا دروغ

Гӯйанд зарраи зарраи баду неки халқ ро

گویند ذره ذره بد و نیک خلق را

Он офтоб ҳақ нарасонад ҷазои дурӯғ

آن آفتاب حق نرساند جزا دروغ

Хомӯш кун з гуфт вагар гуядат касе

خاموش کن ز گفت وگر گویدت کسی

Ҷузи ҳарф ва савт нест суханро адои дурӯғ

جز حرف و صوت نیست سخن را ادا دروغ