Бедор кунед мастён ро

بیدار کنید مستیان را

Аз баҳри нбизи ҳамчуи ҷон ро

از بهر نبیذ همچو جان را

эй соқии бодаи Бақоӣ

ای ساقی باده بقایی

Аз хами қадими гири он ро

از خم قدیم گیر آن را

Бар роҳи гулӯ гузар надорад

بر راه گلو گذر ندارد

Лекин бигушоед ӯ забон ро

لیکن بگشاید او زبان را

Ҷонро ту чу машки сози соқӣ

جان را تو چو مشک ساز ساقی

Он ҷони шарифи ғайби дон ро

آن جان شریف غیب دان را

Пас ҷониби он сабӯҳёни каш

پس جانب آن صبوحیان کش

Он машки сабки дили гарон ро

آن مشک سبک دل گران را

Вази соғарҳои чашми мастат

وز ساغرهای چشم مستت

Дардаи ту фалони бен фалон ро

درده تو فلان بن فلان را

Аз дида ба дидаи бодае даҳ

از دیده به دیده باده‌ای ده

То худ нашавад хабари даҳон ро

تا خود نشود خبر دهان را

Зеро соқӣ чунон гузорад

زیرا ساقی چنان گذارد

Андари маҷлис май ниҳон ро

اندر مجلس می نهان را

Башитоб ки чашми зарраи зарра

بشتاب که چشم ذره ذره

Ҷӯё гаштаст он аён ро

جویا گشتست آن عیان را

Он нофаи машкро ба дасти ор

آن نافه مشک را به دست آر

Бишкоф ту нофи осмон ро

بشکاف تو ناف آسمان را

Зеро ғлботи буии он машк

زیرا غلبات بوی آن مشک

Сабрии бнҳшти Юсуфон ро

صبری بنهشت یوسفان را

Чун нома расед саҷда Эй кун

چون نامه رسید سجده‌ای کن

Шамси табризи дирафшон ро

شمس تبریز درفشان را