Мо ду се ринди ъшртии ҷамъи шудеми ин тараф
ما دو سه رند عشرتی جمع شدیم این طرف
Чун шутурони рӯ ба рӯи пўзи ниҳода дар алаф
چون شتران رو به رو پوز نهاده در علف
Аз чап ва рост мерасад масти тамаъ ҳар уштурӣ
از چپ و راست میرسد مست طمع هر اشتری
Чун шутурон фиканда лаби масту броўридаҳи каф
چون شتران فکنده لب مست و برآوریده کف
Ғам махӯред ҳар шутури раҳи набарди бад-ӣни ағл
غم مخورید هر شتر ره نبرد بدین اغل
Зонк ба пастӣанд ва мо бар сари кӯҳ бар шараф
زانک به پستیاند و ما بر سر کوه بر شرف
Кас ба дрозгрднӣ бар сари кӯҳ кӣ расад
کس به درازگردنی بر سر کوه کی رسد
Врчаҳ кунанд ъФи ъФӣ ғам нахӯрем мо зи ъФ
ورچه کنند عف عفی غم نخوریم ما ز عف
Баҳр агар шавад ҷаҳони киштии Нӯҳи андро
بحر اگر شود جهان کشتی نوح اندرآ
Киштии Нӯҳ кӣ буд сухраи ғарқау талаф
کشتی نوح کی بود سخره غرقه و تلف
Кон зумуррадем мо офати чашми аждаҳо
کان زمردیم ما آفت چشم اژدها
Онки лдиғи ғам буд ҳисса ӯст воосФ
آنک لدیغ غم بود حصه اوست وااسف
Ҷумлаи ҷаҳони парасти ғам дар паии мансабу дирам
جمله جهان پرست غم در پی منصب و درم
Мо хушу нӯшу муҳтарами масти тараб дар ин кнФ
ما خوش و نوش و محترم مست طرب در این کنف
Маст шуданд орифони мутриби маърифати биё
مست شدند عارفان مطرب معرفت بیا
Зуд бигӯ рубоӣии пеш дро бигир даф
زود بگو رباعیی پیش درآ بگیر دف
Бод ба бешаи дрФкн дар сари сарву беди зан
باد به بیشه درفکن در سر سرو و بید زن
То ки шаванд срФшони беду чанори саф ба саф
تا که شوند سرفشان بید و چنار صف به صف
Бед чу хушку кул буд барг надораду самар
بید چو خشک و کل بود برگ ندارد و ثمر
Ҷунбиш кӣ кунад сараш аз даму боди лотхФ
جنبش کی کند سرش از دم و باد لاتخف
Чораи хушк ва бе мадади нафхаи эзадӣ буд
چاره خشک و بیمدد نفخه ایزدی بود
Кӯаст ба феъли як ба як нест заъифу мстхФ
کوست به فعل یک به یک نیست ضعیف و مستخف
Нахлаи хушки зи амр ҳақ дод самар ба Марямӣ
نخله خشک ز امر حق داد ثمر به مریمی
Ёфт зи нафхи эзадии мурдаи ҳаёти мؤтнФ
یافت ز نفخ ایزدی مرده حیات مؤتنف
Аблаҳ агар занах занад ту раҳи ишқ гум макун
ابله اگر زنخ زند تو ره عشق گم مکن
Пеша ишқ баргузин ҳарзаи шимур дигар ҳарф
پیشه عشق برگزین هرزه شمر دگر حرف
Чун ғазалӣ ба сари барии мадҳати шамс дайн бигӯ
چون غزلی به سر بری مدحت شمس دین بگو
Вази табриз ёд кун кӯрии хасми нохалаф
وز تبریز یاد کن کوری خصم ناخلف