Гар хумори оради сдоъӣ бар сари савдои ишқ

گر خمار آرد صداعی بر سر سودای عشق

Дррсд дар ҳайни мадад аз соқии саҳбои ишқ

دررسد در حین مدد از ساقی صهبای عشق

Вари бадаради табли шодии лашкари ушшоқ ро

ور بدرد طبل شادی لشکر عشاق را

Муждаи аноФтҳнои дрдмди срнои ишқ

مژده انافتحنا دردمد سرنای عشق

Заҳри андари коми ошиқ шаҳд гардад дар замон

زهر اندر کام عاشق شهد گردد در زمان

Зон шукрҳое ки равед ҳар дам аз неҳои ишқ

زان شکرهایی که روید هر دم از نی‌های عشق

Як замон абрӣ бияёд то бипушади моҳ ро

یک زمان ابری بیاید تا بپوشد ماه را

Абрро дар ҳайн бисӯзад барқи ҷони афзои ишқ

ابر را در حین بسوزد برق جان افزای عشق

Дар миёни реги сӯзон дар тариқи бодия

در میان ریگ سوزان در طریق بادیه

Бонгҳои раъд бинӣ мезанад саққои ишқ

بانگ‌های رعد بینی می‌زند سقای عشق

Соқио аз баҳри ҷонати соғарӣ бар халқи рез

ساقیا از بهر جانت ساغری بر خلق ریز

ё салои дарда ба сӯии қомату болои ишқ

یا صلا درده به سوی قامت و بالای عشق

Шамси табриз ар бутанд аз қбоби рашки ҳақ

شمس تبریز ار بتاند از قباب رشک حق

Қуббаҳои мавҷи хезади он дам аз дарёии ишқ

قبه‌های موج خیزد آن دم از دریای عشق