Боз аз он кӯҳ қоф омад анқои ишқ

باز از آن کوه قاف آمد عنقای عشق

Бози баромади зи ҷони наъра ва ҳайҳои ишқ

باز برآمد ز جان نعره و هیهای عشق

Боз баровард ишқи сар ба мисоли наҳанг

باز برآورد عشق سر به مثال نهنگ

То шаканд заврақи ақл ба дарёии ишқ

تا شکند زورق عقل به دریای عشق

Сина кушодаст фақри ҷониби дилҳои пок

سینه گشادست فقر جانب دل‌های پاک

Дар шиками таври байни синаи синои ишқ

در شکم طور بین سینه سینای عشق

Мурғи дили ошиқони бози пари нави кушод

مرغ دل عاشقان باز پر نو گشاد

Каз қафас сина ёфт олами паҳнои ишқ

کز قفس سینه یافت عالم پهنای عشق

Ҳар нафас ояд нисор бар сари ёрони кор

هر نفس آید نثار بر سر یاران کار

Аз бар ҷонон ки ӯст ҷону дили афзои ишқ

از بر جانان که اوست جان و دل افزای عشق

Фитнаи нишони ақл буд рафт ва ба як сӯ нишаст

فتنه نشان عقل بود رفت و به یک سو نشست

Ҳар тараф акнӯн бибин фитнаи дрўои ишқ

هر طرف اکنون ببین فتنه دروای عشق

Ақл бидид оташӣ гуфт ки ишқасту не

عقل بدید آتشی گفت که عشقست و نی

Ишқ бибинад магари дидаи бинои ишқ

عشق ببیند مگر دیده بینای عشق

Ишқи Нидоӣ баланд кард ба овози паст

عشق ندای بلند کرد به آواز پست

К-эии дил боло биппар бингар болои ишқ

کای دل بالا بپر بنگر بالای عشق

Бингар дар шамси дайни хусрави табризён

بنگر در شمس دین خسرو تبریزیان

Шодии ҷонҳои поки дидаи дилҳои ишқ

شادی جان‌های پاک دیده دل‌های عشق

Хониш
ғзл шморҳ 1311 — ъндлӣб