Ба дилҷӯе ва дилдорӣ даромад ёри пнҳонк

به دلجویی و دلداری درآمد یار پنهانک

Шаб омад чун маи тобони шаҳи хӯни хори пнҳонк

شب آمد چون مه تابان شه خون خوار پنهانک

Даҳон бар май ниҳод ӯ даст яъне дам мазан хомаш

دهان بر می‌نهاد او دست یعنی دم مزن خامش

Ва мефармуд чашм ӯ дро дар кори пнҳонк

و می‌فرمود چشم او درآ در کار پنهانک

Чу кард он лутф ӯ мастам дар гулзор бишикастам

چو کرد آن لطف او مستم در گلزار بشکستم

Ҳамеи дздидми он гулҳо аз он гулзори пнҳонк

همی‌دزدیدم آن گل‌ها از آن گلزار پنهانک

Бадв гуфтам ки эй дилбар чаҳ мкронгизу айёрӣ

بدو گفتم که ای دلبر چه مکرانگیز و عیاری

Барангезони яке макрии хуш эй айёри пнҳонк

برانگیزان یکی مکری خوش ای عیار پنهانک

Буна бар гӯши ман он лаб агар чаҳ хилватасту шаб

بنه بر گوش من آن لب اگر چه خلوتست و شب

Мҳл то барзанади бодӣ бар он асрори пнҳонк

مهل تا برزند بادی بر آن اسرار پنهانک

Аз он асрори ошиқ каш машав имшаби мҳо хомаш

از آن اسرار عاشق کش مشو امشب مها خامش

Навой чанги ъушратро биҷунбон тори пнҳонк

نوای چنگ عشرت را بجنبان تار پنهانک

Бидиҳ эй дилбари хандон ба расми садақаи пинҳон

بده ای دلبر خندان به رسم صدقه پنهان

Аз он ду лаъли ҷони афзои шкрбори пнҳонк

از آن دو لعل جان افزای شکربار پنهانک

Ки ғаммозони ҳамаи мустанади андар хоб гуфт оре

که غمازان همه مستند اندر خواب گفت آری

Валикин ҳаст аз ин мисатони яке ҳушёри пнҳонк

ولیکن هست از این مستان یکی هشیار پنهانک

Макун эй шамси табризии чунин тундии чунин тезӣ

مکن ای شمس تبریزی چنین تندی چنین تیزی

Куҷо ёбам туро эй шоҳи дигрбори пнҳонк

کجا یابم تو را ای شاه دیگربار پنهانک