Рӯи рӯ ки нае ошиқ эй зулфак вае холк

رو رو که نه‌ای عاشق ای زلفک و ای خالک

эй нозук вае хшмки побстаҳ ба хлхолк

ای نازک و ای خشمک پابسته به خلخالک

Бо марги куҷои печади он зулфак ва он пайчак

با مرگ کجا پیچد آن زلفک و آن پیچک

Бар чархи куҷои пурди он пурк ва он болак

بر چرخ کجا پرد آن پرک و آن بالک

эй нозуки нозуки дили дили ҷӯ ки дилат монад

ای نازک نازک‌دل دل جو که دلت ماند

Рӯзӣ ки ҷудои Монӣ аз зрк ва аз молик

روزی که جدا مانی از زرک و از مالک

Ашкстаҳ чаро бошӣ дилтанг чаро гардӣ

اشکسته چرا باشی دلتنگ چرا گردی

Дили ҳамчу дил мемак қади ҳамчуи қади долк

دل همچو دل میمک قد همچو قد دالک

Ту рустами дастоне аз зол чаҳ май тарсӣ

تو رستم دستانی از زال چه می‌ترسی

ё раби бурҳон ӯро аз нанги чунин золк

یا رب برهان او را از ننگ چنین زالک

Ман дӯши туро дидам дар хоб ва чунон бошад

من دوش تو را دیدم در خواب و چنان باشد

Бар чархи ҳамеи гаштии срмстку хуши ҳолк

بر چرخ همی‌گشتی سرمستک و خوش حالک

Май гаштӣ ва мегуфтӣ эй Зуҳра ба ман бингар

می‌گشتی و می‌گفتی ای زهره به من بنگر

Сармастаму озодами зи адборку ақболк

سرمستم و آزادم ز ادبارک و اقبالک

Дарвешии вонгаҳи ғам аз масти нбизӣ кам

درویشی وانگه غم از مست نبیذی کم

Рӯи хизмати он ма кун мардонаи яке солик

رو خدمت آن مه کن مردانه یکی سالک

Бар ҳафт фалак бигузар афсун Зуҳал машну

بر هفت فلک بگذر افسون زحل مشنو

Бигзор мунаҷҷимро дар ахтар ва дар Фолк

بگذار منجم را در اختر و در فالک

Ман хирқаи з хур дорам чун лаъл ва гуҳар дорам

من خرقه ز خور دارم چون لعل و گهر دارم

Ман хирқаи куҷои пӯшам аз сўФк ва аз шолк

من خرقه کجا پوشم از صوفک و از شالک

Бо ёр араб гуфтам дар чашм терм бингар

با یار عرب گفتم در چشم ترم بنگر

намегуфт ба зери лаби лои тхдънии волк

می‌گفت به زیر لب لا تخدعنی والک

намегуфтам ва май пухтам дар синаи ду сад ҳиялат

می‌گفتم و می‌پختم در سینه دو صد حیلت

намегуфт марои хандон кам тктми аҳўолк

می‌گفت مرا خندان کم تکتم احوالک

Хомаш куну шаҳро байн чун бози сипедии ту

خامش کن و شه را بین چون باز سپیدی تو

Неи булбули қўолии дармонда дар ин қолк

نی بلبل قوالی درمانده در این قالک