Он мейри дуруғини байн бо аспк ва бо зинк

آن میر دروغین بین با اسپک و با زینک

Шнгинку мнгинки сарбаста ба зринк

شنگینک و منگینک سربسته به زرینک

Чун мункир маргаст ӯ гуяд ки аҷали кӯи кӯ

چون منکر مرگست او گوید که اجل کو کو

Марг оядаш аз шаш сӯ гуяд ки манам инак

مرگ آیدش از شش سو گوید که منم اینک

Гуяд аҷалаши к-эии хари кӯи он ҳамаи кару фар

گوید اجلش کای خر کو آن همه کر و فر

Ваон сблт ва он бинӣ ваон кбрк ва он кинк

وان سبلت و آن بینی وان کبرک و آن کینک

Кӯи шоҳиду кӯи шодии мФрш ба каён додӣ

کو شاهد و کو شادی مفرش به کیان دادی

Хиштаст туро болин хокаст нҳолинк

خشتست تو را بالین خاکست نهالینک

Тарки хур ва хуфтани гӯи рӯи дайни ҳақиқии ҷӯ

ترک خور و خفتن گو رو دین حقیقی جو

То мейр абад бошӣ берсмку оиинк

تا میر ابد باشی بی‌رسمک و آیینک

Беҷон макун ин ҷонро саргин макун ин нон ро

بی‌جان مکن این جان را سرگین مکن این نان را

эй онк фикандӣ ту дар дар так сргинк

ای آنک فکندی تو در در تک سرگینک

Мо бастаи саргини дон аз баҳр дарем эй ҷон

ما بسته سرگین دان از بهر دریم ای جان

Бишкастаи шӯ ва дар ҷӯ эй саркаши хўдбинк

بشکسته شو و در جو ای سرکش خودبینک

Чун марди худобинӣ мардӣ кун ва хизмат кун

چون مرد خدابینی مردی کن و خدمت کن

Чун ранҷу балои бинӣ дар рухи мФкни чинк

چون رنج و بلا بینی در رخ مفکن چینک

Ин ҳаҷв манаст эй тан ваон мейри манам ҳам ман

این هجو منست ای تن وان میر منم هم من

То чанд сухани гуфтан аз синк ва аз шинк

تا چند سخن گفتن از سینک و از شینک

Шамс алҳақ табризии худ оби ҳаётии ту

شمس الحق تبریزی خود آب حیاتی تو

Ваон об куҷо ёбад ҷузи дидаи нмгинк

وان آب کجا یابد جز دیده نمگینک