Соқио дар нӯшовар шираи ънқўд ро

ساقیا در نوش آور شیره عنقود را

Дар сабӯҳовар сабки мисатон хоб олуд ро

در صبوح آور سبک مستان خواب‌آلود را

Як ба як дар оби афкани ҷумлатару хушк ро

یک به یک در آب افکن جمله تر و خشک را

Андари оташ имтиҳон кун чӯброу авд ро

اندر آتش امتحان کن چوب را و عود را

Сӯии шўрстон равон кун шохӣ аз оби ҳаёт

سوی شورستان روان کن شاخی از آب حیات

Чун гул насрин бихандон хори ғами Фрсўд ро

چون گل نسرین بخندان خار غم فرسود را

Булбулонро масти гардони мутрибонро шергир

بلبلان را مست گردان مطربان را شیرگیر

То ки дрсознд бо ҳам нағмаи Довӯд ро

تا که درسازند با هم نغمه داوود را

Бодпимои бодпимоёни худро оби даҳ

بادپیما بادپیمایان خود را آب ده

Кӯрии он ҳирси афзӯни ҷӯй кам паймӯд ро

کوری آن حرص ِافزون‌جویِ کم‌پیمود را

Ҳам бизан бар софёни он дарди дрдонгиз ро

هم بزن بر صافیان آن دُرد دردانگیز را

Ҳам бихӯр бо суфиёни полуда бедӯд ро

هم بخور با صوفیان پالوده بی‌دود را

Май мёўр зон биовар ки май аз вай ҷӯш кард

می میاور زان بیاور که می از وی جوش کرد

Онки ҷӯшаш дар вуҷӯд оварад ҳар мавҷӯд ро

آنک جوشش در وجود آورد هر موجود را

Зон меӣ кандар ҷабали андохти сад рақси алҷмл

زان میی کاندر جبل انداخت صد رقص الجمل

Зон меӣ ков равшанӣ бахшад дили мардӯд ро

زان میی کاو روشنی بخشد دل مردود را

Ҳар сабоҳӣ ид дорем аз ту хоссаи ин сабӯҳ

هر صباحی عید داریم از تو خاصه این صبوح

Каз карам бар мефишонӣ бодаи мавъӯд ро

که‌ز کرم بَر‌می‌فشانی باده موعود را

Барфашони чндонки мо афшонда гирдем аз вуҷӯд

برفشان چندانکه ما افشانده گردیم از وجود

То ки ҳар қосид биёбад дар фанои мақсӯд ро

تا که هر قاصد بیابد در فنا مقصود را

Ҳамчуи обии дида дар худ офтобу моҳ ро

همچو آبی دیده در خود آفتاب و ماه را

Чун Аёзии дида дар худ ҳастӣ Маҳмӯд ро

چون ایازی دیده در خود هستی محمود را

Шамс табризӣ барор аз чоҳи мағриби машриқӣ

شمس تبریزی برآر از چاه مغرب مشرقی

Ҳамчуи субҳии кови براردи ханҷари мғмўд ро

همچو صبحی کاو برآرد خنجر مغمود را