То назанад офтоби хаймаи нури ҷалол

تا نزند آفتاب خیمه نور جلال

Ҳалқаи мурғони рӯз кӣ бузанд пару бол

حلقه مرغان روز کی بزند پر و بال

Аз назари офтоби гашти замини лолаи зор

از نظر آفتاب گشت زمین لاله زار

Хонаи нишастан кунун ҳаст ваболи вабол

خانه نشستن کنون هست وبال وبال

Теғ кашид офтоби хӯни шафақро бирехт

تیغ کشید آفتاب خون شفق را بریخت

Хӯни ҳазорон шафақи талъат ӯро ҳалол

خون هزاران شفق طلعت او را حلال

Чашми гшои ъошқо бар фалак ҷон бибин

چشم گشا عاشقا بر فلک جان ببین

Сӯрат ӯ чун қамари қомати ман чун ҳилол

صورت او چون قمر قامت من چون هلال

Арза кунад ҳар дамии соғари ҷоми бақо

عرضه کند هر دمی ساغر جام بقا

Шиша шуда ман зи лутфи соғар ӯ моли мол

شیشه شده من ز لطف ساغر او مال مال

Чашми пар аз хоб буд гуфтам шоҳо шабаст

چشم پر از خواب بود گفتم شاها شبست

Гуфт ки бо рӯй ман шаб буд инак маҳол

گفت که با روی من شب بود اینک محال

То ки кабӯдаст субҳи рӯз буд дар гумон

تا که کبود است صبح روز بود در گمان

Чунк бишуд ним рӯз нест дигар қилу қол

چونک بشد نیم روز نیست دگر قیل و قال

Тез назар кун ту низ дар рухи хуршеди ҷон

تیز نظر کن تو نیز در رخ خورشید جان

Вази назари ман нигар то ту бибинӣ ҷамол

وز نظر من نگر تا تو ببینی جمال

Дар лмъи қурс ӯ сӯрати шаҳи шамси дайн

در لمع قرص او صورت شه شمس دین

Зинат табриз кӯаст саъди муборак ба фол

زینت تبریز کوست سعد مبارک به فال