Чашми ту бо чашми ман ҳар дам беқилу қол

چشم تو با چشم من هر دم بی‌قیل و قال

Дорад дар дарси ишқи баҳсу ҷавобу савол

دارد در درس عشق بحث و جواب و سؤال

Гоҳ кунад лоғарами ҳамчуи лаби соғарам

گاه کند لاغرم همچو لب ساغرم

Гоҳ кунад фарбеҳам то нарӯм дар ҷувол

گاه کند فربهم تا نروم در جوال

Чун кашадам сӯии тўӣ ман бикашам гӯши шер

چون کشدم سوی طوی من بکشم گوش شیر

Чунк ниҳон кард рӯй нола кунам аз шағол

چونک نهان کرد روی ناله کنم از شغال

Чун нагарм сӯй нақш гуяд эй бути параст

چون نگرم سوی نقش گوید ای بت پرست

Чашми нуҳуми сӯии мол ӯ диҳадам гӯшмол

چشم نهم سوی مال او دهدم گوشمال

Гӯямаш эй офтоб бар ҳамаи дил ҳо битоб

گویمش ای آفتاب بر همه دل‌ها بتاب

Ҷумлаи ҷаҳони зарраҳо нури хушатро аёл

جمله جهان ذره‌ها نور خوشت را عیال

Сар бизан эй офтоб аз пас кӯҳи саҳоб

سر بزن ای آفتاب از پس کوه سحاب

Ҳар назариро намо бе сухании шарҳи ҳол

هر نظری را نما بی‌سخنی شرح حال

Бозмгири оби пок аз ҷигари шӯраи хок

بازمگیر آب پاک از جگر شوره خاک

Манъ макун аз ҷалоли партави нури ҷалол

منع مکن از جلال پرتو نور جلال

Ҷилва чу шуд нури мо он малики нурҳо

جلوه چو شد نور ما آن ملک نورها

Нур шавад ҷумлаи рӯҳ ақл шавад бе ъқол

نور شود جمله روح عقل شود بی‌عقال

эй ки мяши хӯрдае аз чаҳ ту пажмурда Эй

ای که میش خورده‌ای از چه تو پژمرده‌ای

Боғи Рахши дидае бози гшои пару бол

باغ رخش دیده‌ای باز گشا پر و بال

Бози серуми гашти маст ҳеҷ магӯ дасти даст

باز سرم گشت مست هیچ مگو دست دست

Боқии ин боядат рӯи шабу фардои тъол

باقی این بایدت رو شب و فردا تعال

Хониш
ғзл шморҳ 1350 — ъндлӣб