Ду чашм агар бикшодӣ ба офтоби висол

دو چشم اگر بگشادی به آفتاب وصال

Бро ба чархи ҳақоиқ дигар магӯ зи хаёл

برآ به چرخ حقایق دگر مگو ز خیال

Ситора ҳо бингар аз варои зулмату нур

ستاره‌ها بنگر از ورای ظلمت و نور

Чу зарраи рақси кунон дар шуъоъи нури ҷалол

چو ذره رقص کنان در شعاع نور جلال

Агар чаҳ зарра дар он офтоби дрнрсд

اگر چه ذره در آن آفتاب درنرسد

Вале зи тоб шуъоъаш шаванд нури хисол

ولی ز تاب شعاعش شوند نور خصال

Ҳар он дилӣ ки ба хизмат хамед чун абрӯ

هر آن دلی که به خدمت خمید چون ابرو

Кушод аз назараши сад ҳазор чашми камол

گشاد از نظرش صد هزار چشم کمال

Даҳон бабанд зи ҳоли дилам ки бо лаби дӯст

دهان ببند ز حال دلم که با لب دوست

Худоӣ донад кӯро чаҳ воқеаи сет ва чаҳ ҳол

خدای داند کو را چه واقعه‌ست و چه حال

Макун ишорати сӯии дилам ки дил он нест

مکن اشارت سوی دلم که دل آن نیست

Мпр ба сӯии ҳумоён шаҳ бидон пару бол

مپر به سوی همایان شه بدان پر و بال

Ҷароҳати ҳамаро аз намак буд фарёд

جراحت همه را از نمک بود فریاد

Марои фироқи намак ҳоаш шуд ваболи вабол

مرا فراق نمک‌هاش شد وبال وبال

Чу малики гашти висолати зи шамси табризӣ

چو ملک گشت وصالت ز شمس تبریزی

Намонад ҳилаи ҳол ва на илтифот ба қол

نماند حلیه حال و نه التفات به قال