Бози омадам чун иди нав , то қуфл зиндон башиканам

باز آمدم چون عیدِ نو، تا قفلِ زندان بشکنم

Венаи чархи мардуми хорро чангол ва дандон башиканам

وین چرخِ مردمْ‌خوار را چنگال و دندان بشکنم

Ҳафт ахтар беобро , кини хокёнро ме хуранд

هفت‌اخترِ بی‌آب را، کین خاکیان را می‌خورند

Ҳам об бар оташи занам , ҳам бодҳошон башиканам

هم آب بر آتش زنم، هم بادهاشان بشکنم

Аз шоҳ бе оғози ман , парон шудам чун бози ман

از شاهِ بی‌آغازْ من، پرّان شدم چون باز من

То ҷғди тӯтии хорро дар дайр вайрон башиканам

تا جغدِ طوطی‌خوار را در دِیرِ ویران بشکنم

Зоғоз аҳдӣ кардаам кин ҷони фидоӣ шаҳ кунам

زآغاز عهدی کرده‌ام کاین جان فدایِ شه کنم

Бишкастаи бодои пушти ҷонгар аҳд ва паймон башиканам

بشکسته بادا پشتِ جان گر عهد و پیمان بشکنم

Имрӯз ҳамчун осифам , шамшеру фармон дар кафам

امروز همچون آصفم، شمشیر و فرمان در کفم

То гардани гардани кашон дар пеш султон башиканам

تا گردنِ گردن‌کشان در پیشِ سلطان بشکنم

Рӯзии ду , боғи тоғёнгар сабзи бинӣ , ғам махӯр

روزی دو، باغِ طاغیان گر سبز بینی، غم مخور

Чун аслҳои бехи шан аз роҳ пинҳон башиканам

چون اصل‌های بیخ‌شان از راهِ پنهان بشکنم

Ман нашканам ҷузи ҷаврро ё золими бдғўр ро

من نشکنم جز جور را یا ظالمِ بدغور را

Гар зарра Эй дорад намаки габрам агар он башиканам

گر ذرّه‌ای دارد نمک گبرم اگر آن بشکنم

Ҳар ҷои яке гӯйӣ буд , чавгони ваҳдати ваии барад

هر جا یکی‌گویی بُوَد، چوگانِ وحدت وی برد

Гӯйӣ ки майдон насупурд , дар захм чавгон башиканам

گویی که میدان نسپرد، در زخمِ چوگان بشکنم

Гаштами муқӣми базм ӯ , чун лутф дидам азм ӯ

گشتم مقیمِ بزم او، چون لطفْ دیدم عزمِ او

Гаштами ҳақири роҳ ӯ , то соқ шайтон башиканам

گشتم حقیرِ راه او، تا ساقِ شیطان بشکنم

Чун дар каф султон шудам , як ҳуба будам кон шудам

چون در کفِ سلطان شدم، یک حبّه بودم کان شدم

Гар дар тарозуем наҳй , май дон ки мизон башиканам

گر در ترازویم نهی، می‌دان که میزان بشکنم

Чун ман харобу мастро дар хонаи худ раҳи диҳӣ

چون من خراب و مست را در خانهٔ خود ره دهی

Пас ту ндонӣ ин қадар кин башиканам , он башиканам ?

پس تو ندانی این قدَر کاین بشکنم، آن بشکنم؟

Гар посбон гуяд ки « ҳай ! » , бар вай бирезам ҷом май

گر پاسبان گوید که «هی!»، بر وی بریزم جامِ می

Дарбон агар дастам кашад , ман даст дарбон башиканам

دربان اگر دستم کشد، من دستِ دربان بشکنم

Чарх ар нагардад гирди дил , аз беху аслаши бркнм

چرخ ار نگردد گِرْدِ دل، از بیخ و اصلش برکنم

Гардун агар дунӣ кунад гардун гардон башиканам

گردون اگر دونی کند گردونِ گردان بشکنم

Хон карами густардае , меҳмони хешами барда Эй

خوانِ کرم گسترده‌ای، مهمانِ خویشم برده‌ای

Гӯшам чаро молӣ агар ман гӯша нон башиканам ?

گوشم چرا مالی اگر من گوشهٔ نان بشکنم؟

Неи не , манам срхўони ту , срхили меҳмонони ту

نی نی، منم سَرْخوان تو، سرخیلِ مهمانان ِتو

Ҷомии ду бар меҳмон кунам , то шарм меҳмон башиканам

جامی دو بر مهمان کنم، تا شرمِ مهمان بشکنم

эй ки миёни ҷони ман талқин шеърам ме кунӣ

ای که میانِ جانِ من تلقینِ شعرم می‌کنی

Гар тани занам хомаш кунам , тарсам ки фармон башиканам

گر تن زنم خامش کنم، ترسم که فرمان بشکنم

Аз шамси табризӣ агар бода расад , мастам кунад ,

از شمسِ تبریزی اگر باده رسد، مستم کند،

Ман лоуболии вори худ асетон кайвон башиканам

من لااُبالی‌وار خود اُستُونِ کیوان بشکنم