Ёр шудам ёр шудам бо ғами ту ёр шудам

یار شدم، یار شدم، با غم تو یار شدم

То ки расидам бар ту аз ҳама безор шудам

تا که رسیدم بَرِ تو، از همه بیزار شدم

Гуфт марои чархи фалаки оҷизам аз гардиши ту

گفت مرا چرخ فلک: «عاجزم از گردش تو»

Гуфтам ин нуқта маро кард ки паргор шудам

گفتم: «این نقطه مرا کرد که پرگار شدم»

Ғулғулае май шинавами рӯзу шаб аз қуббаи дил

غلغلهٔ می شنوم روز و شب از قبهٔ دل

Аз равиши қуббаи дили гунбад даввор шудам

از روش قبهٔ دل گنبد دوّار شدم

То ки фитодам чу садои ногуҳ дар чанги ғамат

تا که فتادم چو صدا ناگه در چنگ غمت

Аз ҳаваси захмаи ту кам зи яке тор шудам

از هوس زخمهٔ تو کم ز یکی تار شدم

Дуздади ғами гардани худ аз ҳазари силии ман

دزدد غم گردن خود از حذر سیلی من

Зонк ман аз бешаи ҷони ҳайдар каррор шудам

زانک من از بیشهٔ جان حیدر کرّار شدم

То ки бидидам қадаҳаши сардаи авбоши манам

تا که بدیدم قدحش سرده اوباش منم

То ки бидидам каллааш бедил ва дастор шудам

تا که بدیدم کلهش بی‌دل و دستار شدم

То ки қлндрдл ман дод май мзҳли ман

تا که قلندر دل من داد می مُذهِل من

Рақси кунони далқи кашони ҷониб хумор шудам

رقص‌کنان، دلق‌کشان جانب خمّار شدم

Гуфт марои хоҷаи фараҷ сабр раҳанд зи ҳараҷ

گفت مرا خواجه فرج: «صبر رهاند ز حرج»

Ҳеҷ магӯ каз фараҷаст инак гирифтор шудам

هیچ مگو کز فرج‌ست اینک گرفتار شدم

Чарх бигардед басӣ то ки чунин чарх задам

چرخ بگردید بسی تا که چنین چرخ زدم

Ёр бинолед басӣ то ки дар ин ғор шудам

یار بنالید بسی تا که در این غار شدم

Ним шабии ҳамраҳи ма рӯй ниҳодами сӯии раҳ

نیم‌شبی همره مه روی نهادم سوی ره

Дар ҳаваси хӯбӣ ӯ ҷониб гулзор шудам

در هوس خوبی او جانب گلزار شدم

Гоҳ чу сӯсани паии гули шоир ва маддоҳ шудам

گاه چو سوسن پی گل شاعر و مدّاح شدم

Гоҳ чу булбул ба саҳари сухра такрор шудам

گاه چو بلبل به سحر سخرهٔ تکرار شدم

Зўбъ андеша шудам сдФн ва сдпишаҳ шудам

زوبع اندیشه شدم، صد فن و صد پیشه شدم

Кори туро дид дилами оқибат аз кор шудам

کار تو را دید دلم، عاقبت از کار شدم