Дафъи мадаи дафъи мада ман нарӯм то нахӯрам

دفع مده دفع مده من نروم تا نخورم

Ишваи мадаи ишваи мадаи ишва ӣ мисатон нахуррам

عشوه مده عشوه مده عشوه‌ی مستان نخرم

Ваъда макун ваъда макун муштарии ваъда не ам

وعده مکن وعده مکن مشتری وعده نی‌ام

ё бидиҳӣ ё зи дукони ту гаравгони бабрам

یا بدهی یا ز دکانِ تو گروگان ببرم

Гар ту баҳои бунаӣ то ки маро дафъ кунӣ

گر تو بهایی بنهی تا که مرا دفع کنی

Рӯ ки ба ҷуз ҳақ набарӣ гарчи чунин бе хабарам

رو که به جز حق نبری گرچه چنین بی‌خبرم

Парда макун пардаи мдр дар сипас пардаи Марв

پرده مکن پرده مدر در سپس پرده مرو

Роҳ бидиҳ роҳ бидиҳ ё ту буруни ои зи ҳарам

راه بده راه بده یا تو برون آ ز حرم

эй дилу ҷони бандаи ту , банди шикарханда ӣ ту

ای دل و جان بنده تو، بندِ شکرخنده‌ی تو

Ханда ӣ ту чист ? бигӯ , ҷӯшаши дарёии карам

خنده‌ی تو چیست؟ بگو، جوشش دریای کرم

Толеъи астизи маро аз ма ва миррӣх биҷӯ

طالع استیز مرا از مه و مریخ بجو

Ҳамчуи қазоҳои фалаки хирау астизаҳи гарм

همچو قضاهای فلک خیره و استیزه‌گرم

Чархи зи астизаҳи ман хира ва саргашта шавад

چرخ ز استیزه من خیره و سرگشته شود

Зонк ду чандон ки ваем гарчи чунин мухтасарам

زانک دو چندان که ویم گرچه چنین مختصرم

Гар ту зи ман сарфаи барии ман зи ту сад сарфа барам

گر تو ز من صرفه بری من ز تو صد صرفه برم

Кӣса барам коса барам зонк дурӯи ҳамчуи зарам

کیسه‌بُرم کاسه‌بَرَم زانک دورو همچو زرم

Гарчи дурӯи ҳамчуи зарами меҳр ту дорад назарам

گرچه دورو همچو زرم مُهر تو دارد نظرم

Аз ма ва аз меҳри фалаки матару афлоки терм

از مه و از مِهر فلک مه‌تر و افلاک‌ترم

Лофи занами лоф ки ту рост кунӣ лофи маро

لاف زنم لاف که تو راست کنی لافِ مرا

Ноз кунам ноз ки ман дар ?назарети муътабарам

ناز کنم ناز که من در نظرت معتبرم

Чаҳ аҷаб ар хуши хабарам чунк ту кардӣ хабарам

چه عجب ار خوش‌خبرم چونک تو کردی خبرم

Чаҳ аҷаб ар хуши назарам чунк тӯй дар назарам

چه عجب ار خوش‌نظرم چونک توی در نظرم

Бар ҳамагонгар зи фалаки заҳри баборади ҳамаи шаб

بر همگان گر ز فلک زهر ببارد همه‌شب

Ман шукри андари шукри андари шукри андари шукрам

من شکر اندر شکر اندر شکر اندر شکرم

Ҳар кскиро кскӣ ҳар ҷгариро ҳавасӣ

هر کسکی را کسکی هر جگری را هوسی

Лек куҷо то ба куҷо ? ман зи ҳавоӣ дигарам

لیک کجا تا به کجا؟ من ز هوایی دگرم

Ман талаби андари талабами ту тараби андари тарабӣ

من طلب اندر طلبم تو طرب اندر طربی

Он тарабат дар талабам по заду баргашти серум

آن طربت در طلبم پا زد و برگشت سرم

Тири трошндаҳи тӯии дӯки трошндаҳи манам

تیر تراشنده توی دوک تراشنده منم

Моҳи дарахшндаи тӯии ман чу шаби тира барам

ماه درخشنده توی من چو شب تیره‌برم

Миршкори фалакӣ , тир бизан дар дили ман

میرشکارِ فلکی، تیر بزن در دل من

Вар бизанӣ тири ҷафои ҳамчуи замини паии сипарам

ور بزنی تیر جفا همچو زمین پی سپرم

Ҷумлаи сипарҳои ҷаҳони бохалал аз захм буд

جمله سپرهای جهان باخلل از زخم بود

Бе хатари он гоҳи бум каз паии захмати сипарам

بی‌خطر آن‌گاه بُوَم کز پی زخمت سپرم

Гӣҷ шуд аз ту сари ман ин сари саргаштаи ман

گیج شد از تو سر من این سر سرگشته من

То ки надонам псро ки писарам ё падарам

تا که ندانم پسرا که پسرم یا پدرم

Он дили овораи мангар зи сафари бозрасад

آن دل آواره من گر ز سفر بازرسد

Хона тиҳӣ ёбад ӯ ҳеҷ набинад асарам

خانه تهی یابد او هیچ نبیند اثرم

Сирка фишонӣ чаҳ кунӣ ? котши моро бикашӣ ?

سرکه فشانی چه کنی؟ کآتش ما را بکشی؟

Котшм аз сиркаи ?ут афзӯн шавад афзӯни шарарам

کآتشم از سرکه‌ات افزون شود افزون شررم

Ишқ чу қурбон кунадам иди ман он рӯз буд

عشق چو قربان کندم عید من آن روز بود

Вар набӯд иди ман он мард неам блаки Ғарм

ور نبود عید من آن مرد نی‌ام بلک غرم

Чун арафау иди тӯии ғарраи зии алҳҷаҳи манам

چون عرفه و عید توی غره ذی‌الحجه منم

Ҳеҷ ба ту дрнрсми вази паии ту ҳам набарам

هیچ به تو درنرسم وز پی تو هم نبرم

Бози туами бози туам чун шинавами табли ту ро

باز توام باز توام چون شنوم طبل تو را

эй шаҳу шоҳаншаҳи ман боз шавад болу пурм

ای شه و شاهنشه من باز شود بال و پرم

Гар бидиҳӣ мебичишам вар надиҳӣ низ хушам

گر بدهی می بچشم ور ندهی نیز خوشم

Сари бунаам по бикашам бесар ва по ме нагарм

سر بنهم پا بکشم بی‌سر و پا می‌نگرم