Дӯш чаҳ хӯрда Эй бигӯ эй бути ҳамчуи шукрам
دوش چه خوردهای بگو ای بت همچو شکرم
То ҳамаи умри баъд аз ин ман шабу рӯз аз он хӯрам
تا همه عمر بعد از این من شب و روز از آن خورم
эй ки абят гуфтае ҳар шаб ъанд рбкм
ای که ابیت گفتهای هر شب عند ربکم
Шарҳ бидиҳ аз он абои бештар эй паямбарам
شرح بده از آن ابا بیشتر ای پیمبرم
Гар ту зи ман ниҳон кунӣ шаъшааи ҷамоли ту
گر تو ز من نهان کنی شعشعه جمال تو
Навбат малик мезанад эй қамари мусаввирам
نوبت ملک می زند ای قمر مصورم
Лиззати номаҳои ту завқи паёмҳои ту
لذت نامههای تو ذوق پیامهای تو
наменаравад сӯии лабами сахт шудаи сет дар барам
می نرود سوی لبم سخت شدهست در برم
Лоба кунам ки ҳаии биёи дардаи бонги алсло
لابه کنم که هی بیا درده بانگ الصلا
ӯ китфи ин чунин кунад ки ба дарунаи хўштрм
او کتف این چنین کند که به درونه خوشترم
Гашти фазоӣ ҳар сиррии майли дилу муяссараш
گشت فضای هر سری میل دل و میسرش
Шукр ки ишқ шуд ҳамаи майли дил ва месерум
شکر که عشق شد همه میل دل و میسرم
Гуфтам ишқро шабӣ рост бигӯ ту кистӣ
گفتم عشق را شبی راست بگو تو کیستی
Гуфт ҳаёти боқайии умри хуши мукаррарам
گفت حیات باقیم عمر خوش مکررم
Гуфтамаш эй буруни зи ҷои хона ту куҷост гуфт
گفتمش ای برون ز جا خانه تو کجاست گفت
Ҳамраҳи оташи дилами паҳлавии дидаи терм
همره آتش دلم پهلوی دیده ترم
Рангразами зи ман буд ҳар рухи заъфароне
رنگرزم ز من بود هر رخ زعفرانیی
Чусти алоқм ва вале ошиқи асби лоғарам
چست الاقم و ولی عاشق اسب لاغرم
Ғозаи лолаҳо манам қимати колаҳо манам
غازه لالهها منم قیمت کالهها منم
Лиззати нолаҳо манам кошиф ҳар мастирам
لذت نالهها منم کاشف هر مسترم
ӯ ба каминаи шевае сад чу марои зи раҳи барад
او به کمینه شیوهای صد چو مرا ز ره برد
Хоҷаи марои ту раҳи намои ман ба чаҳ аз раҳаш барам
خواجه مرا تو ره نما من به چه از رهش برم
Чарх Нидоаш мекунад каз пай туаст гардишам
چرخ نداش می کند کز پی توست گردشم
Моҳ Нидоаш мекунад каз рухи ту мунавварам
ماه نداش می کند کز رخ تو منورم
Ақли зи ҷой май ҷаҳди рӯҳ хароҷ ме диҳад
عقل ز جای می جهد روح خراج می دهد
Сар ба суҷуд меравад каз паии ту мудавварам
سر به سجود می رود کز پی تو مدورم
Ман ки фузули ин даҳуми вази фани хеши фарбеҳам
من که فضول این دهم وز فن خویش فربهم
зи оташи офтоб ӯ об шудаи сети аксарам
ز آتش آفتاب او آب شدهست اکثرم
Бас кун эй фасонаи гӯ сайр шудам з гуфту гӯ
بس کن ای فسانه گو سیر شدم ز گفت و گو
То ба сухани даройади онки маст шудаи сет аз ӯ серум
تا به سخن درآید آنک مست شدهست از او سرم