Биё ҳар кас ки мехоҳад ки то бо ваии гарави бандам
بیا هر کس که می خواهد که تا با وی گرو بندم
Ки санги хора ҷон гирад бипайванд худовандам
که سنگ خاره جان گیرد بپیوند خداوندم
Ҳаме гуфтам ба гули рӯзии зиҳии хандони қлоўзӣ
همیگفتم به گل روزی زهی خندان قلاوزی
Маро гул гуфт май донеи ту борӣ каз чаҳ ме хандам
مرا گل گفت می دانی تو باری کز چه می خندم
Хаёли шоҳ хуш хуем табассум кард дар рӯем
خیال شاه خوش خویم تبسم کرد در رویم
Чунин шуд насл бар наслами чунин фарзанди фарзандам
چنین شد نسل بر نسلم چنین فرزند فرزندم
Шаҳ ман гуфт ҳар мискин ки умраш нест ман умрам
شه من گفت هر مسکین که عمرش نیست من عمرم
Бад-ӣни ваъдаи ман мискини умед аз умр баркандам
بدین وعده من مسکین امید از عمر برکندم
Дили ман бонг бар ман зад чаҳ бошад қадари умрии худ
دل من بانگ بر من زد چه باشد قدر عمری خود
Чаҳ миннат менаҳй бар ман ту худ чанде ва ман чандам
چه منت می نهی بر من تو خود چندی و من چندم
Шаҳӣ каз лутф меояд агар миннат наад шояд
شهی کز لطف می آید اگر منت نهد شاید
Ки чоҳии прҳдс будӣ миннат аз зари дрогндм
که چاهی پرحدث بودی منت از زر درآگندم
Камари нобаста дар хизмати марои тоҷ хирад дод ӯ
کمر نابسته در خدمت مرا تاج خرد داد او
Ту худ андеша кун бо худ чаҳ бахшад гар бипайвандам
تو خود اندیشه کن با خود چه بخشد گر بپیوندم
Иқўли алъшқи лии сарои тноФсу ағтнми баро
یقول العشق لی سرا تنافس و اغتنم برا
Ва лои тФҷру лои тҳҷру алои тбтӣси тундам
و لا تفجر و لا تهجر و الا تبتئس تندم
Ҳамаи шоҳони ғуломонро ба хурсандӣ сано гуфта
همه شاهان غلامان را به خرسندی ثنا گفته
Ҳамаи хашми худовандӣ бар ман ин ки хурсандам
همه خشم خداوندی بر من این که خرسندم
Мзии фии сҳўтии явмӣу Фози алскри фии қавмӣ
مضی فی صحوتی یومی و فاض السکر فی قومی
Фосръу асқнии хмрои ҳумайрои ташаббуҳи алъндм
فاسرع و اسقنی خمرا حمیرا تشبه العندم
Биёи дардаи яке ҷомии пар аз шодӣу оромӣ
بیا درده یکی جامی پر از شادی و آرامی
Ки бинмоем саранҷомӣ чу махмурони бпрсндм
که بنمایم سرانجامی چو مخموران بپرسندم
Маёзоред аз хуем ки ман бисёр ме гӯям
میازارید از خویم که من بسیار می گویم
Ҷаҳонӣ тӯтӣон дорам агар бисёр шуд қандам
جهانی طوطیان دارم اگر بسیار شد قندم